Aalsmeer/Aalsminder: Afke Borgman

Wat doen de Aalsmeerders is tijden van corona? Welke initiatieven ontplooien ze om te zorgen voor reuring, een aanvulling op het inkomen of om de mensen te plezieren? Vandaag is het de beurt aan Afke Borgman, kunstenares op gebied van bloembinden en schilderen. Ze zegt: “De Kunstroute vond ik ieder jaar een uitdaging om mijn werk, zowel het bestaande als het nieuwe, te laten zien. Nu de Kunstroute in september niet doorgaat besloot ik vanaf nu mijn atelier open te stellen. Ik heb inmiddels veel nieuw werk aan de bestaande collectie toegevoegd en ik popel er naar dit aan het publiek te laten zien.” Ook Afke legden we de inmiddels bekende vragenlijst voor.

Mooiste gebouw
Hoewel ik weet dat deze vaker genoemd wordt, kan ik niet anders dan de watertoren noemen. Ik vind het architectonisch een heel mooi gebouw, veel mooier dan alle andere watertorens die ik ken en daarbij was ik de eerste kunstenaar die er exposeerde. Het gaf enorm veel werk om de ruimte in te richten als expositieruimte maar het was de moeite waard. De gemeente heeft na die expositie een schilderij met de afbeelding van de watertoren van mij gekocht. Dat hangt nu ergens in een van de kamers van het raadhuis. Daarbij is de watertoren voor mij echt een baken. Als ik terugkom van vakantie en ik zie de watertoren, dan weet ik; ik ben weer thuis.

Mooiste straat
De oude Cyclamenstraat waar ik geboren ben en opgroeide. Voor elk huis stond destijds een walnotenboom waarbij er door de jeugd om de gevallen noten gevochten werd. Ik was vier jaar toen de oorlog uitbrak en kan me nog goed herinneren hoe mijn vader moest onderduiken toen er razzia’s waren. Nog zie ik voor me hoe hij het luik inkroop waarna er een bureau bovenop gezet werd. Dolgraag zou ik nog eens in het huis kijken samen met mijn broer Nico. Ik heb de bewoners al een keer aangesproken. Die willen best meewerken maar vanwege de coronacrisis kan dat voorlopig niet. Tot mijn veertiende woonde ik daar maar toen moest ik naar het sanatorium omdat ik tbc had. Toen ik daar na veertien maanden weer uitkwam waren mijn ouders verhuisd naar de 2e JC Mensinglaan.

Mooiste kunstwerk
Het beeld van Flora op het Raadhuisplein. Ik vind het een heel mooi beeld en tegelijk typerend voor de gemeente Aalsmeer.

Dit mag gesloopt worden
Het voormalige postkantoor. Dat staat er zo zielig te staan. Het is al lelijk van zichzelf. Een doorn in menig oog dat het nog steeds niet opgeruimd is en er iets moois voor in de plaats is gebouwd. Ergens in de jaren ’70 heb ik daar nog een keer geëxposeerd. Niet met schilderijen maar met bloemen. Een speciaal PTT-krantje besteedde daar toen aandacht aan.

Dit kan beter
Het vliegtuiglawaai boven Aalsmeer en omgeving. Het is nu zo heerlijk rustig dat we zouden willen dat het zo bleef. We wonen nu 44 jaar hier aan de Aalsmeerderweg in een huis dat mijn schoonvader ontworpen heeft en hebben de toename van het vliegverkeer zien en horen veranderen. Echt lekker buiten zitten doe je niet. Ik hoop op een beperking van het aantal vluchten in de toekomst.

Met pek en veren het dorp uit
Die onverlaten die regelmatig vernielingen aanrichten op onze mooie Westeinderplassen.

Hier wil ik niet dood gevonden worden
Nergens! Ik vind het leven nog veel te leuk.

Favoriete winkel
Dan blijf ik dicht bij huis met Kraan Mode, hier aan de Aalsmeerderweg. Leuke meiden die goed adviseren.

Favoriete restaurant
Het Wapen van Aalsmeer. Al moet ik toegeven dat we niet zo heel veel in Aalsmeer uit eten gaan. Maar aan Het Wapen bewaar ik goede herinneringen. Met een ouderwets gezellige sfeer, goed eten en geen gezeur.

Mindere horeca-ervaring
In het Westeinderpaviljoen hadden we bij het natafelen een plankje kaas met Port besteld. Helaas werd de Port pas geserveerd toen we onze jassen al aan hadden.

Favoriete kapper
Olaf van Wildenburg. Bij hem is de klant echt koningin. Een bezoek aan Olaf is een uitje voor me. Hij geeft me alle aandacht en heeft verstand van zijn vak.

Mijn buurt
Dat is zoals genoemd de Cyclamenstraat waar ik warme herinneringen aan heb. Maar ik vind de Uiterweg, waar die op sommige punten nog authentiek is, ook erg mooi. Wat ik heel jammer vind is die vreselijke nieuwbouw met die enorme poenerige huizen. Het is mij een raadsel waarom mensen dat willen. Dat haalt het hele karakter weg. Ik weet wel dat je niet in het verleden kunt blijven leven maar juist dat rustieke van die weg is mooi.

Hier kom ik tot rust
Elke dag tijdens mijn vroege ochtendwandeling over de Jac. Takkade.

Deze Aalsmeerder zou ik graag eens willen schilderen
Hoewel ik niet echt een portretschilder ben, doe ik het wel zo af en toe. Zo heb ik in het verleden diverse familieleden geschilderd. Als ik iemand uit het dorp zou moeten kiezen zou ik de Kudelstaartse visser Theo Rekelhof wel willen schilderen. Hij heeft een leuke karakteristieke kop en ik vind hem een interessant persoon.

Mooiste herinnering
De geboorte van onze zoon Auke. Hij is een zeer kundige en vooral ook aardige fysiotherapeut bij PACA.

Hier sport ik graag
Ik sport helemaal niet graag. Ook nooit gedaan. Bewegen vind ik wel belangrijk. Dat doe ik iedere dag met wandelen en met regelmaat bij PACA.

Favoriete evenement
De vroegere bloemenvaktentoonstelling. Altijd een heel festijn en een bijzonder evenement voor zowel Nederland als het buitenland. Jammer dat het niet meer op die manier georganiseerd kon worden.

Ik voel mij Aalsmeerse omdat
Aalsmeer zowel een stadse als een dorpse kant heeft die ik leuk vind en door de gemeenschap waarin ik me opgenomen voel.

Lees ook de ‘Aalsmeer/Aalsminder’ van:
-Frans Sparnaaij
-Karin Eveleens
-René en Saskia Waning
-Arjan Hoogendoorn
-Frank Spring in ‘t Veld
-Patrick Spaander 
-Frank de Vries
-Mandy van der Zwaard
-Roy en Justin Huiskens
-Daniëlle Jonker
-René Vreken

Foto’s Arjen Vos en archief AV

 

 

Lees vorig bericht

Column: Erik Kreike

Lees volgend bericht

Op een mooie pinksterdag


1 Reactie

  • Afke 4 jaar toen de oorlog uitbrak? Ik denk dat zij 4 jaar was toen de oorlog eindigde…

Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *