Pierre’s Pennenstreken: ‘Ezeltje-prik’

Door Pierre Tuning. Pennenstreek 384. Hoera! We zijn bejaard en kwetsbaar. Daarom zijn we een paar dagen geleden gevaccineerd, ingeënt, geprikt, of hoe je dat noemt. Eén keer nog maar, maar het zal wel helpen. Begin mei zijn we voor de tweede keer aan de beurt.

Ik bedoel natuurlijk de inenting tegen het coronavirus Covid-19. Bijna alle Nederlanders zijn, als zij twee jaar oud zijn, ingeënt tegen DKTP (difterie, kinkhoest, tetanus en polio) en BMR (bof, mazelen en rodehond), de helft van de 14-jarige meisjes tegen HPV (humaan papillomavirus oftewel baarmoederhalskanker); na 2018 heeft het overgrote deel van de jongeren een zogenaamd ACWY-vaccinatie gekregen tegen meningokokken. Ouderen krijgen elk jaar een griepprik. Dit alles is onderdeel van het Rijksvaccinatieprogramma dat ons moet beschermen tegen alle bekende besmettelijke ziekten. Maar dus nog niet tegen Covid-19…

Tegen dat coronavirus zijn in recordtempo vaccins ontwikkeld, die net zo goed werken als onze vroegere, vertrouwde inentingen. Maar nu is er iets vreemds aan de hand. De vaccins worden niet vertrouwd, vanwege mogelijke ‘bijwerkingen’ en er zijn zelfs complottheorieën dat je er ziek van wordt in plaats van immuun. Misschien klinkt het woord ‘vaccinatie’ veel onveiliger dan ‘inenting’ (woorden doen ertoe!).

afspraak
Als deze 78-toerenplaat van de GGD een uitnodiging krijgt om zich te laten vaccineren, tracht hij tevens een gelijktijdige afspraak te maken voor zijn 76-jarige echtgenote. Maar dat kan beslist niet: iemand heeft besloten dat het ‘efficiënter’ is om ‘per jaargang’ te vaccineren. Eerst 78, vervolgens 77, dan 76 enz. De snelste mogelijkheid is: een prik halen in de RAI in Amsterdam. Kan niet anders.

Inmiddels heeft ook de echtgenote een brief van de GGD ontvangen voor het maken van een afspraak. Dus, samen naar de RAI, want: je kunt nooit weten… Daar geven drie functionarissen aanwijzingen waar je de auto op de bijna lege parkeerplaats kunt zetten en bij de ingang van de bijna lege hal word je begeleid naar een incheckbaliemedewerker die onvermurwbaar volhoudt dat uitsluitend de afspraakbejaarde ingeënt kan worden. In een van de talloze onbezette prikhokjes wacht dan een vaccinatiemevrouw met smart op deze cliënt; zij blijkt hoogst verbaasd dat zij de echtgenote niet eveneens van een injectie mag voorzien. Overleg met de balie mag niet baten.

Geprikt en wel thuisgekomen, toch maar weer de GGD gebeld. Kan er niets verzet worden, zodat wij tegelijkertijd… En wij horen de jonge afspraaktelefonist zwetend zijn computerscherm(en) afspeuren naar een meer nabijgelegen priklocatie. ‘Ik zie wat in Alphen aan de Rijn… o nee, te ver! Is er iets dan-en-dan in de RAI? – dat is plotseling weer weg…! Schiphol, ja even kijken, nee die mogelijkheid kan niet… of toch? Ja Schiphol daar kunt u terecht voor uw tweede prik. Maar uw vrouw moet nog de eerste…? Nee, of toch ja: die tijd op Schiphol. Ik probeer dat vast te leggen… Ja! Gelukt! Nu kijken of u allebei… Als ik uw afspraak bij de RAI een dag verzet, dan kunt u allebei op Schiphol… Maar dan wel tien minuten na elkaar, is dat geen bezwaar? Ja, gelukt. Vastgelegd! U krijgt allebei bericht, een bevestiging!’ Het was een telefoongesprek van drie kwartier, maar het was de moeite waard.

Er wordt voortvarend gevaccineerd, hoor ik de vertegenwoordigers van de GGD zeggen. Het moet wel zorgvuldig gebeuren, zegt de minister. We doen wat we kunnen, zeggen ze allemaal. Maar zoals het vaccinatiebeleid georganiseerd is, dat lijkt nergens op. Of wel: het lijkt nog het meest op het kinderspelletje Ezeltje-prik.

Foto Laurens Niezen Fotografie

Lees vorig bericht

Sloten grondig uitgebaggerd

Lees volgend bericht

Brijder Jeugd helpt bij gameverslaving


1 Reactie

  • Maar dat was een leuk spelletje. Dit is in een woord een drama!!!

Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *