Waan van de dag

Nederlanders hebben overal een mening over, het is waar ons volk zich in onderscheidt naar de buitenwereld toe. Dit is iets wat ik vaak lees in de lijstjes op internet die voorbij komen over ‘typisch Nederlandse dingen’. Dit beeld wordt eigenlijk ook wel bevestigd als we kijken naar een gemiddelde avond aan televisieprogramma’s op tv. Dit zijn programma’s als Zembla, Opiniemakers, Nieuwsuur, Late Night, De Wereld Draait Door of Pauw. Allemaal shows waarbij discussie en opinie centraal staat. Op zich natuurlijk heel mooi dat het debat hoogtijdagen viert op Nederlandse tv.

Wat zich echter steeds vaker voordoet is een ontzettend verstorend fenomeen in het publieke debat. Dit is de vluchtigheid waarmee deze debatten plaatsvinden. Waar we vorige week nog iets bespraken, staat deze week alweer een ander onderwerp op de agenda waardoor eerdere discussie verdwijnt in de marges.

Als voorbeeld noem ik twee grote maatschappelijke thema’s die op dit moment spelen. De crisis rond Griekenland en de crisis rond het vluchtelingenvraagstuk. Waar heel Nederland enkele maanden geleden alleen nog maar gefocust was op de deal tussen de Grieken en Europa diende zich opeens het vluchtelingenvraagstuk aan. Wat zien wij hierna? Pauw en zijn kornuiten hebben alleen nog maar mensen aan tafel om te spreken over migratiestromen. In de tussentijd is er echter wel een debat in de Tweede Kamer over een extra lening aan de Grieken. Los van enkele korte nieuwsitems verdwijnt dit debat in de marges van het mediapark in Hilversum. Is er dan geen probleem meer in Griekenland?

Want hoe zat het ook alweer met de Fyra of het onderzoek naar de MH-17 of de financiële tekorten bij defensie? Allemaal zaken die totaal uit de discussie verdwijnen als zich een nieuw groot vraagstuk aandient. Het is een begrijpelijke reactie, maar ook een zorgelijke. Hoewel een vraagstuk als Europees asielbeleid zich zeker leent voor hernieuwde discussie moeten we bestaande problemen niet verdrukken naar de achtergrond. Ik mis de verscheidenheid in het debat. Ik mis de minister bij Nieuwsuur die uitleg komt geven over de laatste stand van zaken rond Europees asielbeleid maar zich ook komt verdedigen omdat er duizenden reservisten thuis zitten zonder actief peloton.

Ik hoop dat onze opiniemakers op tv ook doorkrijgen dat zij medeverantwoordelijk zijn voor een afwisseling in debatthema’s. Maar ook als kijker kunnen we hier mee beginnen. Probeer eens na 30 minuten discussie over Europees asielbeleid de discussie te veranderen met een vraag als: “Goh, wat zou er nou met die treinstellen van de Fyra zijn gebeurd? Daar loopt toch nog een parlementair onderzoek over?” Misschien werkt het, bij mij heeft het in ieder geval effect.
 

Jason Pijnaker is jong (18) en liberaal. Student rechten. VVD-fractieassistent. Voelde zich al jong aangetrokken tot het politieke metier. Wil acht jaar vlammen in de Aalsmeerse arena. Klapt niet dicht als hij in het openbaar spreekt.

 

 

Lees vorig bericht

Kunstroute met voor elk wat wils

Lees volgend bericht

Jason Pijnaker: ‘Debatten te vluchtig’


1 Reactie

  • De openingszin is raak, maar het is niet de de vluchtigheid van de debatten die vragen oproept. Het probleem is de ergerlijke oppervlakkigheid en kortzichtigheid van veel Nederlanders die zich vluchtig informeren en vervolgens luidruchtig hun mening verkondigen, en vertalen in hun gedrag in het stemhokje. Zij putten hun “wijsheid” uit propaganda spuiende nationale media die schatplichtig zijn aan een handjevol toplui uit het bedrijfsleven, doen niet de moeite om eens te kijken naar de andere kant van de waarheid. Onderzoeksjournalistiek bestaat niet meer. De media plaatsen rechtstreeks wat persbureaus, PR-mensen en lobbyisten aanleveren. Dat is niet de waan van de dag, maar de waan van de democratie.

Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *