Het betwetersgilde

Ik neem u even mee terug naar vorige week toen ik als verslaggever (en niet als columnist!) een stuk schreef over de moeilijke kunst om burgers en dorpsbestuurders met z'n allen in één mixer te krijgen. Toen moest je ze eens 'horen', de jongens van de op alles reagerende betweterselite (u weet toch dat ze vrouwen niet toelaten?).

Niet dat ze reageerden op wat ik schreef. Het had er eigenlijk niks mee te maken. Het was vooral het zelfgeproduceerde eitje dat ze dolgraag op onze nieuwswebsite wilden leggen. Liefst vijftien eieren in totaal. Het was altijd-met-commentaar-dondert-niet-waarover-klaarstaand-Aalsmeer in een notedop.

Ik had als hoofdredacteur bruut een einde willen maken aan de reeks oprispingen die dag om het eigen gelijk (ook tegenover medebetweters) te bewijzen, maar dacht: laat ze maar. Ik speel niet graag de schoolmeester.

Snelle jongens
Het staat een ieder vrij een reactie te plaatsen en we laten ze staan als ze keurig hun voornaam (of voorletter), achternaam en mailadres opgeven. En als ze zich digitaal fatsoenlijk gedragen is het okee. Toch?

Het zijn 'snelle' jongens, die van het reageergilde. Soms staat een artikel nog maar net online of de eerste reactie rolt al binnen. Alsof ze 24 uur per dag achter pc, tablet of smartphone zitten te wachten tot ze weer iets de wereld in kunnen trompetteren. Ze zijn vooral tuk op politiek getinte stukken of onderwerpen die lokaal gevoelig liggen.

Meeliften
Jammer vind ik het dat het selecte gezelschap, om het gechargeerd te zeggen, onze site kaapt. Heus, de reageerders zijn niet steevast negatief en er zitten leuke, zinvolle bijdragen tussen die de opinievorming kleuren. Maar… ze zijn er altijd en overal. Ze zijn onontkoombaar. Alsof het hún eigen website is. Ze liften mee met onze bezoekers, ongevraagd en gratis.

Dát is de kern, ze beschouwen de site als hun feestje. In de papieren krant zouden bijdragen van hun hand geweigerd kunnen worden, vanwege ruimtegebrek en om ook anderen kans te geven met hun stukje te komen. Hier staat de deur altijd 24 uur per dag voor ze open.

Maximum
En we gaan die deur niet sluiten. Een nieuwswebsite kan niet meer zonder bezoekers interactieve handreikingen te doen. Moeten we trucs gaan toepassen die winkels gebruiken? Maximaal 4 per stuks klant. Bijvoorbeeld U mag maximaal 4 keer per jaar een reactie plaatsen.

Misschien is een drempel wel zo zinvol. Want de keerzijde is dat het reageergilde andere bezoekers ontmoedigt zelf een duit in het zakje te doen. Het is zoals bij de aantrekkelijke aanbieding van een winkel: dezelfde mensen staan altijd vooraan om als eersten naar binnen te glippen zodra de deur opengaat. Anderen geloven het dan wel.

2302 reacties
We hebben het nooit becijferd, maar een aanzienlijk deel van de 2302 reacties tot afgelopen nacht komt op naam van het gilde. Bij dat aantal hoort de kanttekening dat zeker de helft van de reacties de populaire fotorubriek Verzin & Win betreft.

Natuurlijk, we zijn blij met elke bezoeker die het het waard vindt om hoogstpersoonlijk en publiekelijk op onze site een reactie te laten horen. Maar het liefst willen we steeds ook nieuwe namen zien. Dat kan best, want er wonen 31.000 mensen in Aalsmeer en we hebben er dus nog een paar te gaan.

Ik ben benieuwd wie van de columnlezers vandaag als eerste reageert. Hopelijk een 'nieuweling'.

Laatste column
Dit is overigens mijn laatste column op deze plaats. In een column mag (bijna) alles, misbruik wordt niet gestraft. Heerlijk. In het nieuwsdeel van de site mag veel minder, elke echte of vermeende fout wordt je bij wijze van spreken kwalijk genomen. Ook heerlijk.

Ik heb gemerkt dat heel wat lezers de diverse petten die ik op heb (deze bijdrage is er een voorbeeld van, al in de eerste regel), niet goed meer kunnen onderscheiden. De pet van (hoofd)redacteur, verslaggever, commentator en columnist. Die van de laatste zet ik af, met – mooi gebruik tegenwoordig – een diepe buiging naar de gewaardeerde lezer.

 

Han Carpay is journalist en tekstschrijver. In Aalsmeer blijven plakken. Zette Nieuws over Aalsmeer op, maar stopte ermee. Nieuw avontuur: Aalsmeer Vandaag. Wil Tour de France winnen als finish op Tourmalet ligt. Gek van Franse barokmuziek die niemand kent. Eigenwijze kerel.

 

Lees vorig bericht

Fort Kudelstaart opent deuren dit weekend

Lees volgend bericht

Laatste column Han Carpay


11 Reacties

  • Han, een wat late reactie. Ik denk dat de meeste mensen wel de diverse kleuren van petten kunnen onderscheiden. Ik hoop toch dat je af en toe toch nog een rake column uit je pen laat komen.

  • Als betrekkelijke nieuweling in Aalsmeer vind ik AalsmeerVandaag het beste medium om in te burgeren en bij te blijven met mijn nieuwe, oude dorpje. Dorpsroddels horen hier net zo goed bij als duidelijke berichtgeving! Het kunnen (onder)scheiden van deze twee tekstvormen is essentieel! Daarom chapeau voor Han Carpay’s besluit en steun voor Rolleman’s oproep aan hem! En wat de betweters betreft (waar ik wellicht ook toe behoor) : ik lees ze meestal niet!

  • John van der Laarse: bent u met “de democratie [werd] vermoord” niet wat voorbarig? Ik lees in Carpay’s tekst niet dat reacties op politieke of gevoelige onderwerpen zullen worden geweerd. Er komt hoogstens een quota-regeling. Maar met een beperkt aantal reacties kan een ieder toch ook een duidelijk [politiek] signaal geven dat blijkbaar gevoelige snaren raakt en alom wordt genoteerd?

  • Op 18 april 2015 werd de democratie vermoord. Vooralsnog wensen de daders onbekend te blijven. Bij een dergelijke politieke moord horen ook de van smart vervulde woorden ‘Heb medelijden met het arme volk’! Maarten van Rossem, u kent hem wel, rare vent, eigenwijze kerel ook, schreef in Het Parool: ‘Ik ben geen betweter, ik weet het wél beter’. Sommige mensen lijken van nature het laatste woord te hebben. Misschien dat ik als commentaargever met de schuilnaam Maerten van Rossum wel weer aanhaak als ‘Kom op, Gertjan’ editie 831 op AalsmeerVandaag wordt geplaatst. Voor die tussentijd wens ik u heel veel sterkte. Helaas zijn te veel mensen horende doof en ziende blind. Het is niet anders.

  • Han Carpay laat zich als columnist stoppen door het betwetersgilde. Gemeente, doe er iets aan. Burgers, doe er zelf ook iets aan! Het is al erg genoeg. Beterschap! Mijn enige opmerking hierover in uw richting kan zijn: Ieder, net zoals u, bedoelt het op zijn manier, soms op wat andere en kritische toon, het beste voor Aalsmeer. De vraag is niet of, maar wanneer er ingegrepen wordt. Ingrijpen van hogerhand betekent het einde voor het gehele bestuur. Wellicht zullen dan de goeden, of zij die zich tot de goeden rekenen, onder de kwaden moeten lijden. Wanneer stopt het modder gooien en verwijten maken naar elkaar? Waarom elkaars handschoen niet onmiddellijk opnemen en in duel gaan. Hard werken moeten we allemaal. Ik denk de burger nog meer, om die ene drempel te nemen. Onderdeel te zijn van een veelkoppig monster is wat mij betreft een voorrecht! De horizon strekt zich verder. Met een scherpe bril kan je veel verder kijken. Luchtfietserij? Zullen we dat aan de lezers overlaten? ‘Waar een wil is, is een (gemeente)wet.’ Jaap Overbeek tikt Han Carpay op de vingers. Dat is niet verstandig voor iemand die de politiek vaarwel heeft gezegd.

  • Bij de motieven van Han Carpay om te stoppen als columnist stel ik mij vragen. De reacties op zijn stuk “Eeuwige worsteling: burger bij politiek betrekken” (overigens eerder een analyse en commentaar dan een verslag) hadden, afgezien van de kritiek van HAC over de negatieve beeldvorming over bestuurlijk Aalsmeer, immers wel degelijk te maken met het onderwerp dat hij aansneed. Samenvattend zeiden de reageerders: “Hoe kan ik mij bij de politiek betrokken voelen als de politiek mij buiten spel zet?” Carpay moet als lijdend voorwerp bekend zijn met het fenomeen “schieten op de boodschapper”, maar in zijn polemiek tegen zijn “betwetersgilde” doet hij hetzelfde met een aantal mondige Aalsmeerse inwoners die niets liever willen dan – om met de woorden van broer Dick te spreken – een bestuur dat correct omgaat met burgers, met respect voor wat men wel “de rechtsstaat” noemt, en voor wederzijdse bekommernissen. Het lijkt erop dat Carpay dezelfde fout maakt als collega-columnist Hermen de Graaf, die meende dat burgers maar een toontje lager moeten zingen. Dat andere bezoekers worden ontmoedigd door “het reageergilde” staat voor mij niet vast. De meeste mensen kiezen immers voor de veilige zijlijn. Als Carpay zich al stoort aan reacties, waarom modereert hij die dan niet – net als veel andere digitale media – op basis van scherp gedefineerde en gepubliceerde criteria? Tenslotte een verzuchting: hopelijk kunnen we in de nabije toekomst van analist en commentaarschrijver Han Carpay toch artikelen verwachten als Fort Lake Amsterdam – Kom op, Adje – Kom op, Helma – Kom op, Rob(b)ert – Kom op, Sunny – Kom op, Gertjan 2 – Kom op, Gertjan 3. Ik stel voor de laatste twee issues topprioriteit te verlenen. In “Kom op, Gertjan (1)” deed Carpay een beroep op de wethouder om zich te laten interviewen. Welnu, uit een recente tweet blijkt dat die daar al geruime tijd vragende partij voor is. Wat let Carpay?

  • Begrijp je schrijven, en denk er net zo over. Ik ben mij langzamerhand aan het verwijderen van de ‘sociale media’ ook want ik begrijp het woord niet meer goed. ‘Sociale Media’ begint langzamerhand (netjes uitgedrukt) op de ‘Asociale Media’ te lijken. Iedereen heeft zijn zegje klaar zonder een artikel eerst goed te lezen en er over na te denken. Steeds meer begint het erop te lijken dat de mensen elkaar willen kwetsen, vernederen en onderuithalen op de Asociale Media. Ook de ‘grote’ kranten doen er aan mee. Op de online versie van bijv. de Telegraaf maar ook anderen lijkt het belangrijkste nieuws tegenwoordig de ‘wardrobe malfunctions’ te zijn, de zogenaamde ‘Nipleslips’ en of een bekende ster een doorschijnende jurk heeft en o ja, of ze dan wel of niet ondergoed draagt. Als een een of andere ‘lowlife’ misselijke roddelsite er mee gaat komen, maar nee, onze ‘Grote kranten’ vinden dat belangrijk nieuws. Ook in de VS, zelfde laken een pak, mensen voor schut zetten, maar daar dan zijn de Nipleslips-foto’s gecensureerd en is duidelijk alleen te doen om iemand te kwetsen en te vernederen. Nee ik ben zo langzamerhand klaar met de Sociale media en het schrijven van reacties ook op artikelen, het kost soms wat moeite. Als ik echt wat te melden heb dan is het wat anders, maar ik wil er niet meer bijhoren, al die kwetsende betweters, daar wil ik niet meer tussen staan.

  • Meneer J. Maars. Het zou Han en AV echt pas zijn tegenvallen, als een ‘nieuweling’ de reactielijst op zijn columm zou hebben geopend. Beter een gemotiveerde oudje, die staat voor wat hij schrijft, dan grijze muizen met hangoren naar wie dan ook.

  • Beste Han, ik waardeer je besluit om een eind te maken aan je pettenprobleem. Ik hoop echter dat we nu niet gespeend blijven van jouw kritisch redactioneel commentaar. Ik kan mij voorstellen dat je als hoofdredacteur wel wekelijks een beschouwing voor ons maakt met af en toe een ‘kop op’-commentaar.

  • Het zal Han geen verbazing wekken dat het eerste commentaar niet van een nieuweling is.

  • Als het 1 april was vandaag, begreep ik de grap. Helaas zijn het vaak wel de betweters, die kleur en vorm geven aan het leven. Mij maakt het niets uit, dat ik als ‘oudje’ als eerste reageer. Mijn geest is nog scherp, de pen geslepen en het papier is geduldig. Han, jammer dat je stopt, met je scherpe teksten. Wij als bijna ongewenste ‘schrijvers’, blijven wel doorgaan, Net zo kritisch-positief als de maatschappij er om vraagt.

Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *