VVD populistisch, CDA zorgelijk, D66 twijfelend, oppositie vol kritiek

Donderdag 18 juni werd tijdens de gemeenteraadsvergadering het nieuwe college geïnstalleerd waarbij Sven Spaargaren, Bart Kabout en Sybrand de Vries doorschoven van een raads- naar wethouderszetel. Hun plek in de raad werd vervolgens opgevuld door respectievelijk Thijs Boer, Frans Sparnaaij en Willem Kikkert. Over het coalitieakkoord laat Joop Kok zijn licht schijnen.

Door: Joop Kok. (beschouwing) Uit de verdeling van de portefeuilles is wel op te maken welke partij het meest bepalend zal zijn voor het gezicht van Aalsmeer: de VVD. Die heeft met acht zetels financiën, economie, ruimtelijke ordening, verkeer en wegen. Het CDA met vijf zetels heeft zorg en welzijn, jeugd, onderwijs en sport. D66, de kleinste partij met twee zetels, heeft wonen, ontheemden, groen, duurzaamheid en energietransitie. Om tot een raadsmeerderheid te komen heb je D66 eigenlijk helemaal niet nodig, VVD en CDA samen zijn goed voor dertien zetels. Waarom dan toch D66 erbij? Omdat dat vertrouwd is? Omdat er van tevoren afspraken waren gemaakt? Omdat het CDA samen met het meer sociaal ingestelde D66 zich beter kan verweren tegen de rechtse VVD? Of, omdat de wethouder van D66 als offerlam opgediend kan worden indien hij er niet in slaagt om de ontheemden, lees asielzoekers, buiten de Aalsmeerse poort te houden?

Dat laatste zou wel kunnen verklaren waarom de VVD twee wethouderszetels opeist. Zeker als men onder het kopje financiën stelt dat we daar voorzichtig mee om moeten gaan en dat we eerst kritisch zullen kijken naar onze eigen uitgaven en taken. Maar ja, in de politiek gaat het om macht en zekerheden in geval van offers. Die levert de VVD niet in, zelfs niet voor een jaarlijkse gemeentekasbesparing van zo’n 150.000 euro (kosten extra wethouder).

VVD en CDA eindelijk oog voor meer sociale huur
Of het nu ging om Westeinderhage of Oosteindedriehoek, keer op keer wezen de PvdA en GroenLinks (sinds 13 juni PRO) erop dat er te weinig sociale huurwoningen werden gerealiseerd. In hun ogen werden de belangen van woningzoekenden verkwanseld ten voordele van die van de ontwikkelaars. VVD en CDA ontkenden dat in alle toonaarden. D66 was wat ambivalenter, die wilde 35 procent voor de verkiezingen maar waren na levering van een wethouder met 25 procent tevreden.

Nu, zo’n vier jaar later lees ik in het coalitieakkoord van VVD, CDA en D66 dat men zich wil richten op alle doelgroepen conform de nieuwe Wet Versterking Regie Volkshuisvesting. Met extra aandacht voor starterswoningen voor jongeren en speciale woonconcepten voor ouderen. Uitgangspunt is dat tweederde van de woningen betaalbaar is voor diverse groepen. In lijn met landelijke afspraken en richtinggevende kaders vanuit het Rijk valt bij nieuwe projecten 30 procent van de woningen in de sociale huur.

Eindelijk zien dan ook de VVD en CDA in dat er meer sociale huur moet komen, het moet dan wel worden opgelegd door Den Haag. Wat concreet deze plannen inhouden en hoe en waar de portefeuillehouder die denkt te realiseren en of er nog aanpassingen worden gedaan voor Westeinderhage en Oosteindedriehoek, wordt niet uit de doeken gedaan.

‘Mooi met elkaar geflikt’
Als kracht van de dorpen Kudelstaart en Aalsmeer ziet men naast een krachtig ondernemerschap ook de gemeenschapszin als een factor die van belang is voor de onderlinge samenhang en wederzijdse verantwoordelijkheid. Ik kan het beamen, hoe jaren later mensen mij nog aanspreken op het realiseren van Jongerencentrum Boerenvreugd. “We hebben dat toen toch maar even mooi met elkaar geflikt, Joop. Niet uit gevoelens van nostalgie, maar vanuit trots.“ Net zoals anderen weer terugkijken op de corsonachten. Het leven is zoveel meer van waarde, samen met de ander.

Aalsmeer heeft arbeidmigranten hard nodig
Het is vanuit die achtergrond dat ik tijdens de presentatie van het coalitieakkoord recht tegenover de watertoren, moeite had met de wijze waarop wethouder Spaargaren het asielvraagstuk benaderde. Hij begon met de verklaring dat economisch gezien Aalsmeer, de arbeidsmigranten hard nodig heeft. “We doen daar ook veel voor, zorgen voor goede huisvesting en de nodige verblijfsdocumenten. Daarbij levert Aalsmeer ook een bovengemiddelde bijdrage aan de opvang van oorlogsvluchtelingen uit Oekraïne. Met deze twee grote groepen is de maximale draagkracht voor onze lokale samenleving nagenoeg bereikt. Het is een kwetsbaar evenwicht dat zorgvuldig bewaakt moet worden. Het toevoegen van een AZC of opvang van nieuwe groepen migranten, zal dit evenwicht verstoren en daarmee averechts werken op het (nu nog) bestaande draagvlak in onze samenleving, zoals verwoord in het coalitieakkoord.”

Tijd om iets terug te doen
Een redenatie die je zo om kan keren, gezien het feit dat we de arbeidsmigranten hard nodig hebben om onze economie draaiend te houden en we wat betreft huisvesting moeten voldoen aan allerlei waarden en normen, zou het meer voor de hand liggen om iets terug te doen voor de migranten die het meest kwetsbaar zijn: de vluchtelingen. Het grote aantal arbeidsmigranten is niet een reden om asielzoekers te weigeren, maar om die juist op te vangen. En wat betreft dat kwetsbare evenwicht, wat houdt dat in en waar is het op gebaseerd? Zo’n opmerking zaait enkel angst en is voer voor de onderbuik.

Het frame van de VVD
Wat betreft de reacties van de verschillende partijen viel op dat FlorAalsmeer mee ging in het frame van de VVD maar evenmin als het college kon aangeven waarop dat is gebaseerd. AA wees op de wat tweeslachtige houding van D66, wel willen voldoen aan de wettige verplichtingen en tegelijkertijd rekening willen houden met de lokale veerkracht van onze lokale samenleving en voorzieningen. Ik zou er aan willen toevoegen: hoe meet je dat eigenlijk? En is juist dat niet het altaar waarop het offerlam wordt geslacht? Voor PRO zijn arbeidsmigratie, de opvang van Oekraïense ontheemden en asielopvang verschillende vraagstukken met verschillende verantwoordelijkheden, die kun je niet op één hoop gooien. Menselijke waardigheid is geen rekensom, dat geldt net zo goed bij wonen, zorg en duurzaamheid.

Zorgelijke inborst
Vooral bij de behandeling van het onderwerp zorg wordt de zorgelijke inborst van het college zichtbaar. Schaarste op de arbeidsmarkt, lange wachtlijsten, terughoudendheid met het indiceren van dure specialistische zorg, effectieve inzet van onze beperkte middelen, zelfredzaamheid. Een heel lijstje van waarom het allemaal niet meezit. Maar daar gaat het niet om, het gaat om wat mensen nodig hebben en hoe je dat kan bereiken. Het zijn vooral PRO en FlorAalsmeer die daar op wijzen.

Geen ambitie
Ook als het gaat over duurzaamheid, ontbreekt iedere vorm van ambitie. Geen woord over hoe we ervoor zorgen dat we als samenleving voor betaalbare energie zorgen, klimaatverandering aankunnen en het water schoon blijft. Wel een nietszeggende opmerking dat het gemeentelijk vastgoed wordt verduurzaamd op natuurlijke vervangings- of onderhoudsmomenten. En wanneer er gesteld wordt dat er momenteel onvoldoende draagvlak in Aalsmeer en Kudelstaart is om in te zetten op windenergie, zou ik willen stellen: het kan wél gemeente, als je maar echt wil. En daar zit nou net mijn kritiek op dit akkoord. Het straalt geen enkele ambitie uit, laat staan dat het stimuleert.

(Foto’s: Arjen Vos)