Column: ‘De herrie van de boze mens’

Door: Wilco Hoogeveen. Het huidige wereldkampioenschap voetbal ligt politiek wat gevoelig gezien de situatie in de wereld en de rol van de VS daarin. Maar daar wil ik het niet over hebben. Waarover dan wel? Ik ben op Instagram in een fuik terechtgekomen van filmpjes van WK fans (uit diverse landen) die op weg zijn naar hun stadion. Zowel de filmpjes zelf als de reacties eronder laten zien dat mensen eigenlijk best wel leuk zijn. Dat sport écht kan verbroederen. Soms verdwaal ik in de negatieve comments onder nieuwsberichten of mijn eigen columns en vraag ik me af waar we heengaan als mensheid als we zo snel conclusies trekken, zo overtuigd zijn van ons eigen gelijk en zo boos zijn op alles en iedereen.

Maar die fuik waar ik nu in zit op de sociale media, stelt dat beeld dan weer een beetje bij. En dat laat zich trouwens ook heel goed vertalen naar lokale evenementen: als ik rondvaar op Plaspop of bij Vuur en Licht – of op een willekeurige zonnige dag, zwaaiend naar andere kapiteins – zie ik alleen maar blije mensen. Mensen met allerlei verschillende politieke richtingen, leeftijden, interesses, portemonnees en functies, die ondanks die verschillen prima met elkaar kunnen genieten in het moment. Dat gevoel ervaar ik ook op Bandjesavond (zo zonde dat de Nederlands zomer weer tegenwerkte…), in de tent tijdens de Feestweek, op de Geraniummarkt of op de bevroren Westeinderplassen bijvoorbeeld. Dat soort momenten zouden mijn beeld van de mensheid moeten vormen, niet de zure reacties onder berichten de volgende dag die klagen over de organisatie, het weer, de politie of wat dan ook. Uiteindelijk lijken we toch echt meer op elkaar dan we het soms doen lijken.

Ik ben best wel een beetje een windvaan: ik waai snel mee in de emoties of meningen van anderen. Als ik veel reacties zie die ergens boos over zijn, denk ik meteen dat heel Aalsmeer er boos over is. Dan spreek je vervolgens mensen ‘in het wild’ en valt het eigenlijk heel erg mee. Of krijg je op zijn minst wat tegengeluiden te horen die op de socials leken te ontbreken. Dat is denk ik ook precies het gevaar van sociale media; het is een platform waar je heel snel hele korte reacties kunt geven. Maar de onderwerpen die besproken worden lenen zich niet voor snelle korte oplossingen.

Een aantal (online) zeer mondige groeperingen met veel boosheid op alles en iedereen zorgt voor de digitale beeldvorming waar de (lokale) media vaak in meegaan of een platform voor bieden. Ik ben dan toch nieuwsgierig hoeveel mensen daadwerkelijk zo boos zijn als die groeperingen beweren? De stem van de redelijke mens verdwijnt in de herrie van het boze mens. Het gaat niet om wat je zegt, het gaat om wie het het hardst zegt. De beste oneliners heeft. Het draait om het benoemen van wat er allemaal fout gaat, niet om het oplossen. Goede beargumentering en hoor en wederhoor kost tijd en moeite, en daar lijken we met onze steeds korter worden spanningsbogen het geduld of de focus niet meer voor op te kunnen brengen. De overheid wordt niet vertrouwd, net als wetenschappers. Zij worden weggezet als ‘elite’, ‘deugers’ of ‘drammers’. En het is veel makkelijker om te roepen dat alles tegenwoordig slechter is dan vroeger, dan om te onderzoeken of dat waar is. Toch maar even gedaan (dat kostte één minuut). Vergeleken met mijn geboortejaar 1990:

• Zijn onze inkomens met 152 procent gestegen
• Was er een inflatie van 130,8 procent
• Is onze gemiddelde werkweek van 33 naar 31 uur gegaan
• Is onze levensverwachting van 77 naar 81,8 jaar gegaan
• Is het aantal asielaanvragen jaarlijks van 21.210 naar 24.100 gegaan

Dus we worden ouder, hebben meer te besteden en hoeven minder te werken. En het aantal extra asielaanvragen is ook niet ‘vertienvoudigd’. Dit zou je toch allemaal niet geloven als je sommige mensen online op hun woord gelooft. Mijn oproep is dan ook redelijk kort en simpel: Besef hoe goed we het hebben en laat je niet meesleuren in het sentiment online. Ook niet door deze column, dus. Klagen mag, maar probeer naar elkaar te luisteren en de feiten op een rij te hebben voordat je je mening gaat verkondigen. Dan zal ik dat ook proberen te blijven doen.

Wilco Hoogeveen is geboren en getogen Aalsmeerder en met geboortejaar 1990 de junior van de columnistenclub. Met zijn technisch inzicht en creatieve geest schonk hij Aalsmeer escaperooms als Gold Creek, De Torenwachter en andere interactieve spellen. ‘Out of the box’ denken kan hij ook met de pen.