Twee nieuwjaarsrecepties, twee sferen, twee werelden

De wethouder en de voorzitter

De nieuwjaarsrecepties van CDA en D66 waren toevallig op dezelfde dag en (nagenoeg) hetzelfde tijdstip gepland. Dat weerhield onze politiek verslaggever Joop Kok er niet van aan beide een bezoek te brengen. Hij moest zich een slag in de rondte haasten om de officiële gedeelten van de partijen bij te kunnen wonen. Dat lukte. Joop maakte aansluitend onderstaand sfeerverslag.

Opgegroeid in een katholiek gezin in Kudelstaart en ooit nog een petitie ondertekend om Ad Verschueren in de Aalsmeerse politiek te krijgen, heeft een nieuwjaarsreceptie van het CDA voor mij min of meer iets van een familiebijeenkomst. De drank staat al klaar, er hebben zich al kleine groepjes gevormd en er is altijd wel een familielid (Eppo) dat gevulde eitjes meeneemt. Het familielid dat goed geboerd heeft zorgt voor de entourage en de sfeer. Voor het bedrijf Zuurbier was dat geen enkel probleem.

Direct bij binnenkomst trekt het licht van de kas achter de bedrijfshal alle aandacht. Ik loop daar automatische naar toe en op een vanzelfsprekende manier kom ik in de ontvangstruimte. Opnieuw wordt mijn aandacht getrokken: 1000-den verschillende kleuren gerbera’s badend in het licht. Ik voel me op vakantie in een uitermate zonnig land. De aanblik van een lege lange tafel met stoelen aan de rand van al die gerbera’s maakt het tot een surrealistisch tafereel.

Jan Dreschler opent de bijeenkomst met het gedicht ‘Oudejaar’ van de dichteres Enny IJskes-Kooger. Het verhaalt over een reiziger die met zijn auto op de parkeerplaats van het jaar staat en zich afvraagt of zijn papieren wel in orde zijn in geval hij de grens bereikt waar hij door God gecontroleerd wordt. Het zet aan tot zelfreflectie en roept de hulp van God in om te geleiden.

Familiegevoel
Fractievoorzitter Dirk van Willegen voert ons daarna terug naar de realiteit van wat er afgelopen jaar zoal was gebeurd. Hij staat stil bij het ongeval dat Thirsa van de Meer was overkomen, tipt een aantal belangrijke politieke gebeurtenissen aan, beschrijft hoe Robbert-Jan van Duijn tijdens een vergadering de mededeling deed dat hij was voorgedragen als burgemeester van Nieuwkoop en eindigt met de keuze voor Bart Kabout als zijn opvolger.

Robbert Jan van Duijn brengt ons terug naar het ‘familiegevoel’ van het CDA. Zelfbewust, met warmte en waardering beschrijft hij de eerste kennismaking met het CDA en hoe behulpzaam men wel niet is geweest om hem bij te staan bij het zich eigen maken van de politiek. Hij eindigt met een citaat van de surrealistische schilder Salvador Dali: elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering. De gerbera’s in de kas buigen even lichtjes door.

Als laatste voert Bart Kabout het woord, ook hij haalt aan hoe hij op een prettige manier was benaderd om de politiek in te gaan en ook hij roemt vooral de sfeer en de wijze van het met elkaar omgaan. Hij zegt uit te zien naar zijn nieuwe functie als wethouder.

D66 ‘dualer’ dan ooit
Na deze woorden is het voor mij tijd om te vertrekken naar de Nieuwjaarsreceptie van D66 in De Oude Veiling. Na het zonnige bad bij Zuurbier is het binnenstappen in de Kleine Zaal uitermate deprimerend. Aan de wanden hangen doeken die een voorbeschouwing lijken te geven van een wereld na een kernoorlog. In eerste instantie wil ik weglopen maar gelukkig word ik goed opgevangen en onderhouden door de voorzitter van D66: Marion Geisler. Een professional die mensen in hun eigen kracht weet te zetten. Anders dan bij het CDA waar vooral het gevoel leidend was, gaat het bij D66 meer om het intellect.

Na de mededeling dat Ulla Eurich campagneleidster is geworden van D66, en ontvangen met de kreet ‘Leve de Koningin’, houdt fractievoorzitter Willem Kikkert een speech met als thema: ‘Kies voor de toekomst’. Bezien vanuit de denkrichting van de partij: vertrouw op de kracht van mensen, streef naar een duurzame en harmonieuze samenleving, denk en handel internationaal, beloon prestaties, deel de welvaart en koester de grondrechten en gedeelde waarden.

Wat betreft de Aalsmeerse politiek vindt Kikkert de brede samenwerking in de raad uniek. Niet altijd eenvoudig, het brengt het risico met zich mee dat politieke kleuren verwateren. Toch is dat volgens hem niet het geval, D66 blaast zijn eigen toon en is ‘dualer’ dan ooit. Als voorbeeld noemt hij de Centrumvisie, raadsbreed is duaal gekozen voor een rotonde, bij de behandeling van het Waterfront, heeft D66 samen met een aantal andere partijen meer belang gehecht aan de leefbaarheid van de aanliggende wijken.

Na zo’n hartverwarmend beeld op de toekomst en de daaruit voortvloeiende gesprekken vergeet ik mijn omgeving en verdwijnen de naargeestige doeken naar plekken waar ze thuishoren: achter het behang. Goed verzorgd door beide partijen loop ik met een warm gevoel naar huis.

Tekst Joop Kok, foto’s Laurens Niezen (zie ook de gallery onder de advertentie van de gemeente)

(advertentie)

Lees vorig bericht

Koffie en gebak met 101 jarige Drien Vollmuller

Lees volgend bericht

Pierre’s Pennenstreken: Knarrenstof


2 Reacties

  • Weer een goed verslag , van de Roomsch-Rode reporter

  • Respect voor de mening van een ander ,maar ik ga meer uit van mijn eigen mening en naar mijn eigen keuze .
    Maar het werd niet gewaardeerd.
    En ook van Aalsmeer- Vandaag af gehaald.
    Het warm gevoel kan ik niet opbrengen

Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *