‘Avontuur in Aalsmeer houdt hier op’

Steiger 28 aan de Pontweg (Foto archief AV)

“Wat overkomt ons nu,” vroeg Colin Witjes van restaurant Steiger 28 zich af toen de horeca van hogerhand verplicht werd de deuren te sluiten. Alles in overweging nemend kon hij niet anders dan besluiten om de sleutels van zijn geliefde restaurant in te leveren bij de huurbaas en samen met partner Mellanie terug te keren naar zijn geboortegrond in de Achterhoek. “Het avontuur in Aalsmeer houdt hier op…”

“Het vooruitzicht op een spoedig herstel is nul,” zegt een teleurgestelde Colin telefonisch vanaf een bouwplaats in het Oosten van het land. De voormalige uitbater van het sfeervolle restaurant aan de Pontweg heeft inmiddels zijn oude professie als timmerman weer opgepakt. “Werk in de bouw is er altijd genoeg,” zegt hij, “ik ben nu bezig aan een grote boerderij. Daar ben ik voorlopig wel een tijdje zoet mee.”

Colin Witjes en zijn partner Mellanie in betere tijden (Foto Steiger 28)

Terras dagelijks vol
De droom van Colin en Mellanie klapte door de coronacrisis wreed uit elkaar. Vier jaar hadden ze het in Aalsmeer fantastisch naar hun zin. Het concept met een proeverij van vele gerechten voor een aantrekkelijke prijs viel bij velen in de smaak. De ligging van het restaurant aan de druk bevaren route aan de Ringvaart tussen Aalsmeer en Amsterdam was eveneens perfect. “Met het voorjaarszonnetje zoals we dat nu al een tijdje hebben, zou het terras dagelijks vol zitten. En als we hadden geweten dat we met Pasen weer open zouden kunnen, was het nog een ander verhaal. Maar omdat we niet weten hoe lang het allemaal gaat duren hebben we besloten er een punt achter te zetten. We hebben met het personeel rond de tafel gezeten en overlegd: wat nu? Gelukkig konden de medewerkers van ons prachtteam terugvallen op ander werk. Onder meer in de zorg en kinderopvang. Het is heel jammer allemaal. Mellanie en ik stonden juist op het punt om het pand te kopen…”

Geld in de prullenbak
Zelfs met de toegezegde steun van de overheid zou Witjes bij lange na niet aan zijn verplichtingen kunnen voldoen. “Die 4000 euro was misschien net genoeg voor een maandje gas, licht en water. We zouden nog wel meer leningen kunnen aangaan om er vervolgens achter te komen dat je geld in de prullenbak aan het gooien bent. Ook al blijft ondernemen een gok, dat risico wilden we toch niet nemen.”

Aan Aalsmeer houdt Witjes desondanks warme herinneringen. Ook blij was hij met de telefonische steunbetuiging van wethouder Robert van Rijn. Of hij nog een keer tergkomt als de situatie verbetert? “Ik zeg nooit nooit, maar de kans op korte termijn is erg klein,” aldus Witjes.

Tekst Arjen Vos

 

Lees vorig bericht

Door corona tussen wal en schip

Lees volgend bericht

Ansichtkaart als ‘hart onder de riem’


Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *