FlorAalsmeer: ‘Zorg is geen kostenpost, het is de ruggengraat’

(Persbericht Politiek Prikbord) In Aalsmeer en Kudelstaart zorgen we voor elkaar. Dat is geen loze kreet, dat is wie we zijn. Maar juist die kracht staat onder druk. De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), de hulp die ervoor zorgt dat ouderen zelfstandig thuis kunnen wonen, dat mensen met een beperking mee kunnen doen en dat mantelzorgers het volhouden, kraakt in zijn voegen.

Landelijk wordt gesproken over bezuinigingen. Minder vergoedingen. Hogere eigen bijdragen. Meer druk op gemeenten. Maar de gevolgen landen hier. In onze wijken. Bij onze inwoners.

Bij de oudere in Kudelstaart die afhankelijk is van huishoudelijke hulp.
Bij de mantelzorger in Hornmeer die werk en zorg nauwelijks meer kan combineren.
Bij de inwoner die vastloopt in regels en formulieren terwijl hij of zij gewoon hulp nodig heeft.

Dat is de wereld op zijn kop.

De Wmo is geen luxeproduct. Het is de voorziening die ervoor zorgt dat ouderen zelfstandig thuis kunnen blijven wonen. Dat mensen met een beperking kunnen meedoen. Dat gezinnen niet omvallen als het tegenzit. Als we daarop gaan bezuinigen, betalen we later een veel hogere prijs, in zorgkosten én in menselijk leed.

Ja, gemeenten hebben te maken met krappe budgetten. Maar juist dan moet je keuzes maken die laten zien waar je voor staat. Voor FlorAalsmeer is dat duidelijk: zorg en welzijn zijn geen sluitpost.

Wat kunnen wij als gemeente doen? Wat wil FlorAalsmeer voor Aalsmeer en Kudelstaart?

We kunnen investeren in preventie, zodat kleine problemen niet uitgroeien tot crisiszorg.
We kunnen mantelzorgers serieus ondersteunen in plaats van ze als vanzelfsprekend te beschouwen.
We kunnen stoppen met doorgeslagen bureaucratie en kiezen voor vertrouwen en de menselijke maat.
En we kunnen bij aanbestedingen kwaliteit zwaarder laten wegen dan de laagste prijs.

Een sociale gemeente herken je aan hoe zij omgaat met haar meest kwetsbare inwoners. Niet aan mooie woorden, maar aan concrete keuzes.

FlorAalsmeer kiest voor een gemeente die naast haar inwoners staat. Die niet wegkijkt als ondersteuning nodig is. En die durft te zeggen: op zorg bezuinigen doen we hier niet.

Want een sterke gemeenschap bouw je niet door af te breken wat mensen overeind houdt.