![](/Media/Default/Bekenden/jan%20willem%20de%20wijn-2-2.jpg)
We spraken met de scheidende voorzitter, die immer op zoek zegt te zijn naar geschiedkundige gebeurtenissen en feiten. De Wijn, die al Doctorandus is, hoopt binnenkort te promoveren als Doctor in de geschiedenis en is 'import-Aalsmeerder'. “Men vraagt wel eens: ben jij een echte Aalsmeerder? Dan zeg ik: nee, ik ben een echte oud-Aalsmeerder!”
Jan Willem de Wijn is een bezige bij. En dat is een eufemisme. Het tot op de bodem uitzoeken van gebeurtenissen vanaf de vroegste tijden tot heden, werd voor hem een tweede natuur. De geboren Amsterdammer wilde archeoloog worden en koos na de militaire dienst voor een studie Sociale Geografie aan de Vrije Universiteit.
Duizendste lid
“Ik heb de studie niet afgemaakt en ben gaan werken, omdat ik geld wilde verdienen. Ik kon in dienst komen bij de Luchthaven Schiphol als voorlichter. Ik bleef er 22 jaar en zwaaide af als hoofd in- en externe betrekkingen. De belangstelling voor luchtvaart is er vanaf mijn vroegste jeugd geweest. Toen ik zestien jaar was had ik al een abonnement bij het oude Schiphol, ging er vliegtuigen kijken met heel veel belangstelling voor de geschiedenis van de luchtvaart. Ook was ik drie jaar directielid van het Aviodome en nog altijd een actief lid van de Dutch Dakota Association.
Toen De Wijn met zijn ouders, broer en zus naar Aalsmeer verhuisde, begon hij zich al snel grondig te verdiepen in de geschiedenis van zijn woonplaats. “Ik werd het duizendste lid van de Stichting Oud Aalsmeer. Vrij kort daarna begon ik al voor Oud Nuus te schrijven, mijn eerste verhaal verscheen in 1984 en inmiddels heb ik er meer dan 200 geschreven. In 1991 kwam ik in het bestuur en twee jaar later werd ik gekozen tot voorzitter.”
Juiste moment
Met de eigenschappen om te speuren was De Wijn van groot nut voor Oud Aalsmeer, die volgend jaar 50 jaar bestaat. Wilde hij niet nog een jaar langer doorgaan en stoppen als voorzitter bij dit jubileum?
“Nee,” zegt De Wijn resoluut, “ik ben nu 70 jaar en dat leek me het juiste moment. In 2013, op mijn 65e, ben ik cum laude afgestudeerd nadat ik een deeltijd studie geschiedenis aan de VU was begonnen. Bovendien had ik drie jaar geleden mijn aftreden als voorzitter al aangekondigd. En nu is er het 25-jarig voorzitterschap en vind ik het een goede gelegenheid om af te treden. Dat wil niet zeggen dat ik niet bij de vereniging betrokken blijf. Zo blijf ik mijn medewerking verlenen aan ons blad Oud Nuus.”
![](/Media/Default/Bekenden/jan%20willem%20de%20wijn-2.jpg)
Met het boek ‘Een schilderachtig dorp’ zette hij Aalsmeer op de kaart. “Dat werd een bijzonder boek en een primeur voor Nederland, de eerste keer dat een historische vereniging in een boek schilderijen laat zien van een periode met uitsluitend nog zwart-witfoto’s. We verzamelden ze in diverse huiskamers.”
Op luchtvaartgebied schreef De Wijn een lijvig boek over de Rotterdamse luchtvaart. Er kwam ook een boek over De Aalsmeerders bij de VOC en tevens verschenen diverse gidsen waaronder De redding van Aalsmeer.
“Ik had me al die jaren bezig gehouden met de migratie in Aalsmeer in de achttiende eeuw en degene bij wie ik afstudeerde zei me, dat ik bij dat onderwerp zoveel tot nu toe onbekends naar boven had gehaald over de migratie hier dat er zeker nog veel meer zou zijn te achterhalen in andere plaatsen. Op dat onderwerp hoop ik eind van dit jaar te promoveren.”
Betreuren
Er was niet altijd een warme band tussen Stichting Oud Aalsmeer en de gemeente en niet elke gemeentelijke beslissing werd met instemming van Oud Aalsmeer begroet. Zo betreuren veel Aalsmeerders bijvoorbeeld het verdwijnen van authentieke panden in met name de Zijdstraat en de Stationsweg en is er veel te doen geweest om de sloop van het Rooie Dorp aan de Machineweg . Hebben wij als Aalsmeerders wel voldoende historisch besef?
De Wijns antwoord komt snel: “Nee. Historisch besef heeft Aalsmeer nooit voldoende gehad. ‘Retine quod habes’, behoudt wat je hebt, Nou, dat hebben we hier nooit gehad. Als je van water land kon maken en van land water en daarmee kon verdienen, dan deed je dat.”
![](/Media/Default/Bekenden/jan%20willem%20de%20wijn-2-3.jpg)
De Stichting heeft volgens De Wijn regelmatig overleg over diverse zaken en mede daardoor kon er in de loop der jaren veel in stand worden gehouden en tot stand worden gebracht. Vier keer per jaar is er ons goed gelezen blad, we hebben een website met daarop uitgebreide, actuele informatie. Wij hebben fiets- en wandelroutes geïntroduceerd, er zijn rondleidingen gekomen en we hebben een trouwe schare vrijwilligers en medewerkers die zich op divers gebied voor de stichting inzetten.”
Het ledental van de stichting kent ondanks de groei van Aalsmeer geen stijgende lijn. “Daar moet je niet te somber over doen. Het aantal begunstigers blijft al tientallen jaren zo rondom de duizend. Ja, door natuurlijk verloop verliezen we uiteraard leden, er zijn veel ouderen lid, maar we zien toch ook wel jongeren die zich melden. Binnenkort willen we in Nieuw Oosteinde en Kudelstaart naar de bewoners toe, overleg over hun woongebied en ze op onze Stichting wijzen.
Kerk Calslagen nooit afgebrand
Zijn niet aflatend speurwerk met name in Aalsneer en omgeving bracht hem op lang voor waarheid gehouden feiten die achteraf niet blijken te kloppen. En daar is hij, zo blijkt, best trots op. “Geschiedenis moet verifieerbaar zijn. Zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat de kerk in Calslagen bijvoorbeeld nooit is afgebrand. Ik stuitte namelijk op data die dat weerlegden. En zo stuit je steeds op andere, belangwekkende feiten. Het was bijvoorbeeld nooit bekend hoeveel Aalsmeerders bij de VOC, de Verenigde Oost-Indische Compagnie waren betrokken en wat hun taak was. Daarom blijft geschiedenis me altijd boeien.”
De Wijn geeft de voorzittershamer morgen over aan Dirk Jongkind, onder meer bekend als directeur van het Wellantcollege MBO Aalsmeer. Binnenkort op deze plaats een gesprek met hem.
Tekst: Leni Paul
Foto's: Jan Willem de Wijn in De Historische Tuin en samen met zijn opvolger Dirk Jongkind. Foto's Arjen Vos
(advertentie)
77
5 reacties
“Het heden is de totaalsom van de geschiedenis” (Thomas Carlyle). Dus als wij de actualiteit willen begrijpen, moeten we bekijken uit welke historische gebeurtenissen dat heden is opgebouwd. Aalsmeer als één van de oudste dorpen in Nederland verdient een groot cultureel centrum waar er meer activiteiten en evenementen worden organiseert. De nieuwe generatie moet haar geschiedenis kennen zodat ze heden en toekomst begrijpen. Dank u dhr. de Wijn voor uw inzet en betrokkenheid.
Jan Willem, geweldig wat je allemaal voor Aalsmeer hebt betekend. Ik heb veel van je gelezen en niet vergeten! Aalsmeer mag trots op je zijn.
Graag had ik je vanavond persoonlijk willen bedanken voor het vele werk dat je voor Stichting Oud Aalsmeer hebt verricht, met moeite heb ik echter de voorkeur gegeven aan een bijeenkomst die meer gericht is op de toekomst dan op het verleden van Aalsmeer. Een historicus zal ongetwijfeld opmerken dat het verleden nog steeds aanwezig is in het heden en dat wie het verleden niet wil begrijpen, ook het heden niet zal verstaan.
Ontzettend trots op mijn oom.
Jan Willem, hartelijk dank voor alles wat je hebt gedaan voor historisch Aalsmeer, met name ook voor de bewustwording daarvoor.