Oranje? Of toch zwart-wit…

De eerste Koningsdag. De naam is even wennen, maar verder is deze Oranje dag niet zoveel anders dan de Koninginnedagen van weleer. Even gezellig over een vrijmarkt, een terrasje opzoeken, en natuurlijk… een oranje taartje. Mijn dochter verheugt zich elk jaar weer op het moment dat ik de bestelling voor de banketbakker kom opnemen: moorkop of tompoes? En die dan lekker opeten bij de tv om de koning van dichtbij te kunnen zien.

Want hij komt weliswaar in Amstelveen dit jaar en dat is toch redelijk dichtbij, maar de kans dat je hem daar van nabij kunt zien lijkt minimaal. Of je moet in de Koningsnacht al met je slaapzakje richting Stadshart. Niets voor mij.

Wel hul ik me op deze puur Hollandse feestdag meestal in het oranje. Daarvoor heb ik in mijn berging zelfs een complete tas vol attributen staan: een in vele jaren opgebouwde voorraad shirts, (zelfgebreide) truien, mutsen, boa’s, hoeden & petjes, vlaggetjes, wuppies en nog veel meer oranje en rood-wit-blauwe bende die ook prima van pas komt voor een dagje Thialf of straks bij het WK voetbal.

Maar misschien hou ik het dit keer wel bij een bescheiden sjaaltje of andere accessoires. Oranje is immers ook de kleur van handbalclub Volendam (die daarom ook wel ‘het andere oranje’ wordt genoemd) en laat mijn cluppie – FIQAS Aalsmeer – daar afgelopen donderdag nou vreselijk van verloren hebben! Het was de halve finale van het bekertoernooi en het ging helemaal mis. Kunnen ‘onze’ mannen het de Volendammers meestal vrij lastig maken, dit keer lukte dat niet en werden ze genadeloos uit het toernooi geknikkerd: 28-18. Kom daar maar eens overheen als trouwe supporter…

Ja, mijn clubliefde zit diep. Ben al een meer dan 40 jaar betrokken bij deze vereniging, waar ik zelf tot een paar jaar geleden nog speelde en inmiddels ook al heel lang hand-en-spandiensten verricht. Zo zorg ik onder meer voor de PR. Dus zeker in de fase van het seizoen die nu is aangebroken – waar het om de prijzen gaat – ben ik bijna dagelijks voor de club in de weer: website bijhouden, stukjes maken voor de media, supporters optrommelen, verslagen schrijven. Kortom, een typisch geval van een ‘uit de hand gelopen hobby’.

In Volendam zat ik nog net niet in mijn FIQAS-shirt op de tribune (het was immers ‘maar’ een halve finale), de komende weken ga ik dat wél doen. Tenminste… als de club de finale – best-of-three – om de landstitel haalt. Daarvoor staat eerst nog een tweede kruisfinale op het programma: op zaterdag 3 mei om 20.00 uur in de Bloemhof. Want natuurlijk maak ik net zo makkelijk meteen van deze gelegenheid gebruik om ook de lezers van AalsmeerVandaag naar de hal te lokken.  

De kans dat de mannen die finale gaan halen is reëel. En het zou – na een aantal jaren op een iets lager niveau te hebben gepresteerd – wel weer eens leuk zijn om een prijs naar Aalsmeer te halen. Een grote prijs! Het eerste herenteam is namelijk wel de enige sportvertegenwoordiger binnen de gemeentegrenzen die landelijk op het hoogste niveau acteert (al wordt dat door de bestuurders wel eens vergeten, hebben we het idee).

Het wordt ook weer tijd. Zeker volgens de ‘vijfjaarcyclus’: in 2004 wonnen de mannen van Aalsmeer alle prijzen die er te winnen waren en vervolgens duurde het vijf jaar voor de volgende kampioensschaal in de Bloemhof kon worden getoond: mei 2009. Inmiddels zijn we bijna in mei 2014: 5 jaar later. Dus… hoogste tijd voor de titel en een feestje.

Zover is het nog láng niet. En áls de mannen de strijd om de nationale titel halen, dan is de kans groot dat de tegenstander opnieuw oranje draagt. Volendam dus. Dan moet de tas met oranjeattributen voorlopig weer achter slot en grendel en wordt het zwart-wit wat ik draag: van oudsher de kleuren van de handbalvereniging Aalsmeer.

En mocht het feest niet doorgaan, dan wordt het uithuilen en opnieuw beginnen, want je bent een supporter of je bent het niet. Wat een club!  

Marjon Labordus is freelance schrijver. Begonnen bij Nieuwe Meerbode en groot geworden als redacteur bij Ouders van Nu. Boektitels van haar: Dagje weg in de winter, Als je zwanger bent. Handbalpassie. Doet berichtgeving voor Handbalvereniging Aalsmeer.

Lees vorig bericht

In memoriam: bloemenarrangeur Abel Verheijen

Lees volgend bericht

Koningsdag: vrijmarkt, feest, speelparadijs, muziek


Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *