Door: Joop Kok. Vanaf het moment dat het verhaal de ronde deed dat er een demonstratie gehouden zou worden tegen de komst van statushouders, maakte ik me zorgen. Ik was bang dat de Aalsmeerse verhoudingen op scherp zouden worden gezet en dat het hier minder prettig wonen zou worden. Ik vroeg me af of we dan nog wel met elkaar gezellig naar de Geraniummarkt konden gaan. De traditie van elkaar op het Raadhuisplein tegenkomen gezellig een praatje maken of elkaar alleen maar even gedag zeggen, dat lieten we ons toch niet afnemen. Die gezelligheid en gemoedelijkheid daar waren we toch trots op? Ik was dan ook blij dat er op dat zelfde plein een demonstratie werd gehouden om mensen welkom te heten. Gelukkig liep het met een sisser af en werd de afgelopen Geraniummarkt weer volop bezocht.
En ja, ik hoor het u al zeggen, “jij en je zorgen maken, waar heb je het over”. Jij hebt een huis, een groot netwerk waar je op terug kan vallen, maar dat geldt niet voor iedereen. Er zijn jongeren van dik in de twintig, zelfs nog ouder, die nog steeds op hun kinderkamer wonen. Er zijn ouderen die maanden moeten wachten op goede zorg, maar die komt maar niet. Wel de zorg voor die statushouder en hun nareizigers. En dan nog wel midden in het dorp van Aalsmeer. Vind je het gek dat mensen dat niet begrijpen?
De migrant, geen onbekende
Maar dat begrijp ik wel, in de jaren tachtig heb ik nog tegen de woningnood gedemonstreerd, maar wat ik niet begrijp is dat de woede en kwaadheid zich richt op mensen die daar het minst verantwoordelijk voor zijn: de migrant. Geen onbekende overigens als je de geschiedenisboeken erop naslaat. In ‘De beknopte Geschiedenis van Aalsmeer’ is te lezen dat ze al in 1811 Aalsmeer aandeden: “43 werklieden uit het Groothertogdom Berg (Duitsland) komen jaarlijks naar dit land om er vandaar weder te vertrekken”. Gedreven door armoe en met het vooruitzicht van hogere lonen dan elders, kwamen ze hier in de veen- en turfwinning werken en legden zij de infrastructuur die de latere sierteelt mogelijk maakte. Sommigen zagen het hier wel zitten en kwamen terug om zich definitief te vestigen. Eén daarvan was de 27 jarige Hermann Hendrich Buschermühle uit het Duitse plaatsje Ankum, even boven Osnabrück, die rond 1813 een paspoort kreeg om terug naar zijn vaderland te kunnen keren. Een jaar later ondernam hij nogmaals de reis, ditmaal voorgoed, blijkbaar had hij zijn geluk gevonden en werd hij de stamvader van alle Buskermolens.
Leunen op goedkope arbeidskrachten
Van de jaarlijks rond een miljoen arriverende arbeidsmigranten blijft er altijd, net als in de tijd van mijn voorouders, een bepaald percentage voorgoed in Nederland. Uit onderzoek blijkt dat we die aanstroom niet aankunnen en dat de rem erop moet. De ‘Staatscommissie Demografische Ontwikkelingen 2050’ adviseert dan ook om te transformeren naar een kenniseconomie en sectoren die zwaar leunen op goedkope arbeidskrachten, waaronder de glastuinbouw, te ontmoedigen. Desondanks zijn er nog volop plannen voor de bouw van migrantenhotels. Waar, wegens geluidsoverlast van Schiphol, geen woningbouw is toegestaan, mogen nog wel in sommige gevallen hotels en migrantenwoningen gerealiseerd worden. Als je meer grip wil krijgen op de toestroom van migranten, doe het dan vooral binnen die groepering. Vluchtelingen toestroom is afhankelijk van wat er in de wereld gebeurt en dat heb je veel minder in de hand. Maar kun je je afvragen, durft de politiek dat wel aan, is die wel opgewassen tegen het verzet uit de glastuinbouw, of tegen de dreiging dat er faillissementen zullen vallen?
Zorgwekkend en schrijnend
Ondanks de democratisch genomen keuze voor de spreidingswet, werd die door het vorige kabinet niet uitgevoerd. Ter Apel liep ‘vol’ en mensen moesten zelfs buiten op het gras slapen. Die opgelopen achterstand wil men nu snel inhalen en nareizigers, u weet wel die ‘duizenden’ van Yesilgöz die tot de val van een kabinet leidde terwijl het er maar 170 waren, worden nu direct doorgestuurd naar de gemeentes die voor huisvesting moeten zorgen. Tijd voor goed overleg was er niet, men wilde direct resultaat boeken. Niet iedereen had daar oog voor en ook hier werd er geprotesteerd. Agressie en frustratie richtte zich opnieuw niet op degenen die daar verantwoordelijk voor waren, het vorige kabinet, maar op degenen die het zwakst zijn: de vluchteling. Het is zorgwekkend en schrijnend om te zien dat er zelfs verantwoordelijke bestuurders zijn voor dat falende beleid, die aanmoedigen om in verzet te komen.
Werking van de markt
Maar onze gemeente moet wel voor de woningen zorgen Joop, van de weinige die er zijn ontnemen de statushouders huisvestingsplekken waar zoveel vraag naar is bij onze jongeren. Daar kun je toch wel enige empathie voor opbrengen? Het hebben van een betaalbaar huurhuis houdt me al bezig sinds de oprichting van Aalsmeerse Belangen. Het was toen, beginjaren tachtig, de basis van de oprichting en ik ben toen zelfs met voorstellen gekomen. Maar het is lokaal moeilijk oplosbaar, dat moet landelijk. Nederland heeft een tekort van 400 duizend woningen, ontstaan door jaren weinig bouwen, vooral betaalbare (huur)woningen, door procedures die vastliepen en een overheid met veel te veel vertrouwen in de werking van de markt. Daar zit het probleem, niet dat een vluchteling na lang wachten een sleutel krijgt, maar dat vele anderen geen toekomstperspectief hebben dat zij er ook ooit één zullen krijgen.
Weliswaar zijn er lokale partijen die daar anders over denken, maar mij hebben ze nog niet kunnen overtuigen.. FlorAalsmeer biedt zelfs 5% minder goedkope woningen dan de toekomstige plannen (30% tegenover nu 35%) en zijn het vooral de grondeigenaren die er baat bij hebben. GroenLinks/PvdA zet in op starters- en bejaardenwoningen, maar geeft niet aan hoe men aan de grond en financiering denkt te komen. En het plan van de VVD, goedkope koopwoningen voor starters, zal vooral ten goede komen aan kinderen met ouders die wel even een tonnetje op tafel leggen. Geheel in strijd met het gedachtegoed van het liberalisme, want die staat voor een maatschappij waarin de sociale status en macht van individuen worden bepaald door hun eigen verdiensten (merites) en talenten.
Bovendien als de woningen worden doorverkocht dan zal dat voor prijzen zijn conform de marktwaarde en zijn ze niet langer door starters te betalen.
Bij het realiseren van de plannen die er nu liggen, Westeinderhage en Oosteinderdrie-hoek, wordt niet voldaan aan de grote vraag naar goedkope huurwoningen. Dat kost de ontwikkelaar, gezien de hoogte van de grondprijs, meer geld dan dat het oplevert. Bij het vaststellen van het percentage (25%) is daar, ondanks de belofte van de toenmalige D66 wethouder om daar voor 35% sociaal te bouwen, rekening mee gehouden. Wie daar dan de schuld van krijgt is wel duidelijk.
Je keert je tegen de zwakste: de vluchteling
In onze houding tot anderen blijkt nog steeds de junglewet van het schoolplein op te gaan: je keert je tegen de zwakste. Niet tegen degenen die jarenlang verantwoordelijk waren voor de gemaakte politieke keuzes op het gebied van de woningbouw, op het gebied van de opvang van vluchtelingen of het gevoel van onveiligheid. Bij ieder probleem wordt er naar hen gewezen. Geen woning? Asielzoekers. Geen zorg? Asielzoekers. Onveilig gevoel? Asielzoekers……
/LJ-de-Vries.png "LJ-de-Vries")
13 reacties
https://datawrapper.dwcdn.net/h2QlL/8/
Vanavond in Nieuwsuur Gemeente Aalsmeer moet nog aan de taakstelling voldoen om 189 asielzoekers te huisvesten.
Vooral jammer dat de kans om te reageren uit angst voor onwelgevallige opmerkingen bij voorbaat afgesloten wordt, wat er blijk van geeft dat er geen tegen argumenten gewenst worden wat juist in het kader van evenwichtige beeldvorming zo belangrijk kan zijn om een open gesprek met elkaar te hebben en elkaar proberen te vinden .
Zowel hier als in de rest van ons land hebben voor en tegenstanders het hoogste woord over asielzoekers en statushouders. Iedereen heeft er wel een mening over. Maar wie bekommert zich over de duizenden daklozen in Nederland. Zeker zijn dat niet allemaal afgewezen asielzoekers of ontslagen arbeidsmigranten. Mensen die door omstandigheden hun huis zijn verloren en in een auto slapen of in een tentje in het park. Soms met kinderen. Over deze mensen wordt er geen column geschreven, staat zelfs de kerk niet klaar voor hulp, is de gemeente niet thuis en staat er niemand met een bordje “welkom in Aalsmeer” !
Volgens ons lopen hier twee begrippen door elkaar.
Het getal waar Joop naar verwijst — 70 tot 100 gevallen per jaar — gaat over gestapelde gezinshereniging, ook wel “nareis op nareis” genoemd. Dat is een specifieke situatie waarin iemand die zélf als nareiziger naar Nederland is gekomen, later opnieuw gezinshereniging aanvraagt voor een eigen partner of kinderen.
De IND heeft inderdaad geconcludeerd dat die vorm relatief weinig voorkomt.
Maar dat is iets anders dan het totale aantal nareizigers.
Theo heeft gelijk dat het CBS veel hogere aantallen noemt: in 2024 kwamen er 11.900 nareizende familieleden naar Nederland en in 2025 waren dat er 16.500.
Dat zijn geen cijfers over gestapelde nareis, maar over nareizigers in totaal. En in Aalsmeer gaat het nu juist om die laatste categorie.
De gemeente schrijft zelf dat het gaat om vrouwen en kinderen die na de opvang in Hotel De Jonge Heertjes gaan wonen bij hun echtgenoten en vaders. Hun partners verblijven al op een andere COA-locatie en worden later met hen herenigd zodra er woonruimte is.
Dus nee, dit is geen voorbeeld van “nareis op nareis” (gestapeld). Maar het is ook niet eerlijk om de discussie terug te brengen tot het kleine aantal gevallen van gestapelde nareis, alsof daarmee de zorgen over gewone nareis, woningdruk en lokale opvang zijn weggenomen.
De echte vraag blijft staan: hoe vang je mensen humaan op, zonder inwoners, woningzoekenden, ondernemers en gemeenten met de gevolgen van landelijk beleid op te zadelen? Daarover moeten we het eerlijk hebben.
Humaan beleid vraagt draagvlak. Draagvlak vraagt duidelijkheid. En duidelijkheid begint met feiten, niet met framing.
Joop, dat getal van 170 is mij ook bekend. Maar het CBS schrijft dat er in 2024 11.900 nareizigers waren, met name Syriërs. Ik snap het niet meer.
Op NOS Nieuws donderdag 20 juni 2024 las ik het volgende Theo:
Al snel werden vraagtekens gezet bij de uitspraken van Yesilgöz. De Immigratie-en Naturalisatiedienst (IND) beschikte eerst niet over exacte cijfers en in februari dit jaar werd openbaar dat ‘nareis op nareis’ volgens de IND niet vaak voorkomt. Het gaat om zo’n 70 tot 100 gevallen per jaar.
Demissionair minister Yesilgöz van Justitie en Veiligheid erkent dat ze een fout heeft gemaakt door te spreken over “duizenden” asielzoekers die gebruik hebben gemaakt van zogenaamde gestapelde gezinshereniging. Maar dat zegt ze niet bewust te hebben gedaan.
Joop, volgens het CBS waren er in 2025 16.500 nareizigers, 8000 meer dan in 2024. En dus niet de 170 waar jij het over hebt.
Het debat over migratie, opvang en woningbouw raakt inwoners direct. Juist daarom moet het eerlijk, zorgvuldig en feitelijk worden gevoerd.
Mensen die recht hebben op bescherming moeten fatsoenlijk worden behandeld. Daarover mag geen misverstand bestaan. Maar de gemeente heeft óók een eerste verantwoordelijkheid richting haar eigen inwoners: jongeren die geen woning kunnen vinden, starters die niet aan bod komen, ouderen die willen doorstromen, ondernemers die duidelijkheid nodig hebben en buurten die willen weten wat besluiten betekenen voor veiligheid, leefbaarheid en, niet in de laatste plaats, voorzieningen.
Daarom moet opvang humaan zijn, maar ook kleinschalig, beheersbaar en goed georganiseerd. Inwoners, ondernemers en gemeenteraad moeten tijdig en volledig worden geïnformeerd. Landelijke opgaven mogen niet zomaar zonder lokale regie en duidelijke afspraken op het bord van gemeenten worden gelegd.
Ook bij woningbouw hoort het debat over feiten te gaan. Aalsmeer heeft woningen nodig die passen bij onze inwoners en onze dorpen: betaalbare woningen, starterswoningen, seniorenwoningen, doorstroming en lokale binding. Woningnood, opvang, voorrang en draagvlak staan niet los van elkaar. Ze raken elkaar juist direct.
Een column mag scherp zijn en een mening bevatten. Maar ook dan moet duidelijk blijven wat feit is, wat mening is en wat politieke duiding is. Wanneer nuance ontbreekt en zorgen van inwoners of politieke partijen worden weggezet als onmenselijk, helpt dat het gesprek niet verder. Integendeel: juist dát werkt polarisatie in de hand. Het vergroot de onrust en vertroebelt het beeld.
Wij staan voor een zorgvuldige aanpak waarin humane opvang én het belang van de lokale gemeenschap serieus worden genomen. Dat vraagt om open communicatie, duidelijke afspraken, volledige informatie en berichtgeving die recht doet aan de feiten.
Humaan beleid vraagt draagvlak. Draagvlak vraagt duidelijkheid. En duidelijkheid begint met feiten, niet met framing.
@redactie: wat is er mis met de duidelijke uitleg van Flip?
Is er nu ook al censuur hier in de lokale media? Mijn comment lijkt verwijderd terwijl ik helemaal niks raar heb gezegd.
De heer Flip Fashooy heeft helemaal gelijk want het is heel vreemd dat de mensen die zogenaamd als vluchteling naar Nederland komen duizenden kilometers reizen om in ons land te komen. De vergelijking met vroeger gaat helemaal niet op want toen kwamen de mensen uit onze omringende landen om te kijken of het bij ons beter was en dat waren maar kleine aantallen. Het beleid moet gewoon zo zijn dat wij nog maar kleine hoeveelheden echte vluchtelingen in Nederland opnemen en zo weer meer ruimte voor oze burgers overhouden.
Wie zijn wij om andere mensen in nood niet te willen helpen. Onze welvaartsgevoel hangt af, van onze tolerantie naar de mede mens. Wat is onze welvaart waard zonder dit te kunnen delen. P.s. natuurlijk zijn er knelpunten, maar samen dienen bestuurders en burgers dit met elkaar te dragen en op te lossen.
Mooi gesproken Flip!