Eindelijk reces…

Er zijn momenten dat je smacht naar het reces. En de afgelopen weken waar je week in week uit bezig bent met de politiek naast je werk, is het vooruitzicht van het zomerreces fijn. Als onderwijsman en politicus komen de drukste momenten altijd samen, voor de kerstvakantie en voor de zomervakantie. Je werkt je dan aardig over de kop, om daarna van een welverdiende vakantie te genieten. En vergaderingen zoals laatst die tot 02.00 uur (’s nachts!) duren, helpen niet. Reces, een wonderlijk iets. De politiek is op alle drie de lagen (rijk, provincies en gemeenten) in rust. Het politiek landschap neemt het er even van.

En ondanks het naderende kalme reces, wat een dynamiek op alle fronten de laatste tijd. Alles behalve rust. Drukte rondom gezondheid Mandela, Egypte, verplicht gepensioneerden geld laten uitgeven, verlaging spaarrente, besluit Eerste Kamer gemeenteraden niet in te krimpen, wolf na 150 jaar weer in Nederland gespot, Jeugdwet wordt bureaucratisch monster, grootste examenfraude ooit, toetreding Kroatië tot de EU, olievoorraden ontdekt in Noordzee en nog 6 miljard euro bezuinigen. Het is nogal wat. Allemaal zaken waar ik graag op in zou steken, maar wat ik ditmaal maar eens even niet doe.

De komende tijd neem ik even afstand. Mijn voornemen is om lekker van de tuin in Aalsmeer-Oost (het Farregat) te genieten. Hopelijk werkt het weer een beetje mee. Wat leeswerk in een nog ongelezen stapeltje opgespaarde boeken. Misschien een artikel schrijven over Thorbecke en onderwijs, nu ik daarover wat boeken cadeau heb gekregen na mijn aftreden als bestuurder van het Amstelveense openbaar onderwijs. Beetje de krant volgen, niet zowel Het Parool als De Volkskrant lezen, ik beperk me tot één.

Waar ik echt even naar uitkijk en de tijd voor heb? Tennissen. Doorgaans komt het er te weinig van en ’s winters soms helemaal niet. Als politicus ben je soms 4 avonden per week in touw. Ja, dat was geen gunstige lokker op de Kijkje-bij-de-Raad-avond.

Zeker ook weer wekelijks lekker kunnen tennissen en misschien nu weleens tweemaal per week. Heerlijk, op dat droge gravel in de zon met mijn vaste maatje lekker wat vilt van de tennisballen kaal spelen. Tevens speel ik weer eens was dubbeltoernooien, ditmaal zowel het Aalsmeerse All Out-toernooi als ook het Kudelstaart-toernooi op dat verraderlijke kunstgras. Intussen wat trainen en slijpen aan die tennisslagen, want doorgaans komt dat er niet van. Ik ken mijn sterkten en ook mijn zwakten. Een sporter, een mens, moet zichtzelf kennen. Die sporter die je op de tennisbaan bent, ben je ook in het werkelijke leven. Uiteraard wil ik altijd winnen, maar je moet ook kunnen verliezen. Mooi om sporters en mensen op die tennisbaan te observeren. Je ziet wie iemand is.

En verder nog wat dagjes uit staan voor in Nederland. Op het voornemenlijstje staat het verbouwde Rijksmuseum, de historische stad Leiden en Breda. Breda, omdat daar het Generaal Maczek Museum staat. Onder aanvoering van Maczek bevrijdde in 1944-1945 de 1ste Poolse Pantserdivisie grote delen van Nederland. Wist u zelfs dat circa 700.000 Poolse militairen meevochten tegen de Duitsers gedurende de Tweede Wereldoorlog, ondanks de bezetting van de Duitsers. Allemaal gevlucht om aan het front tegen diezelfde Duitsers te vechten.

Geschiedenis, prachtig mooi om je in te verdiepen, over te lezen en tegen de huidige tijdsgeest te houden. Die onderdrukking destijds leert ons ook de dagelijkse vrijheid waarderen. Vrijheid is zo’n groot goed waar we soms te weinig bij stil staan. Ik ga genieten van die vrijheid het komende reces. Genieten van de kleine dingen. Wat lezen, boodschappen doen, tennissen, lekker koken en de wekker niet verplicht zetten. Heerlijk, ik kijk er naar uit.

Lezen. Enkele nieuwe exemplaren, maar wellicht ook nog wel wat reeds gelezen boeken. Denk aan ‘De wraak van de geografie’ van Kaplan of ‘Niet alles is te koop’ van Sandel. In elk geval heb ik nog een wensenlijstje met een stuk of 15 titels opgeschreven. Daarvan gun ik me wel enkele titels.

En verder in alle rust voorbereiden om de drukke tijd die komen gaat. Na het zomerreces begint alweer het laatste half jaar van deze gemeenteraadsperiode en gaan we ons opmaken voor de verkiezingen in aanloop naar 19 maart 2014. Maar nu eerst de batterij opladen.

Ten slotte hoop ik dat het Crown Theater in Aalsmeer bestaan blijft en ben ik benieuwd of de speelautomatenhal er gaat komen in Aalsmeer. De lokale economie in de Zijdstraat ga ik ook met een goed gevulde portemonnee een bezoek brengen om zo een kleine impuls te geven. Dat schijnt nog steeds met de fiets te mogen.

De zomer en het reces zijn begonnen. Heerlijk, ik ben er aan toe. Ik wens u een goede zomer en tot ziens in de Zijdstraat, het Rijksmuseum of het Maczek Museum.

 

 

Lees vorig bericht

Democratische dilemma’s

Lees volgend bericht

‘Voor straks: lekker slapen en morgen gezond weer op!’


Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *