Het is zomervakantie, velen trekken naar het buitenland voor nieuwe avonturen, ontspanning en plezier. Het ‘gewone’ leven even achter je laten om hopelijk mooie, nieuwe herinneringen te kunnen maken. Dat doen wij ook, want nu ik deze column schrijf, zit ik heerlijk aan de ‘Lande’, een rustig kabbelend riviertje in de Ardèche. In de schaduw en met op de achtergrond het vrolijke geluid van krekels, dat eigenlijk geen echte krekels zijn… Ze heten cigales ofwel cicades, een veel gemaakte logische fout. Hèt ultieme vakantiegeluid vind ik altijd. En als de kikkers dan ook nog gezellig mee gaan doen, is het helemaal een feestje. De op onderzoek uit zijnde mieren die over het toetsenbord wandelen, zijn alleen iets minder, maar hoort er op deze plek ook bij.
Oude mannetjes
We verblijven op het geweldige domein van mijn zus en zwager, die sinds een paar maanden de gelukkige eigenaren zijn van vakantieparkje ‘Le Moulin de Lande’ in Chassiers met vier mooie gites, midden in de Ardèche. Een prachtige, rustige omgeving waar je zelf eenvoudig de drukte op kunt zoeken in de nabijgelegen dorpjes als Aubenas, Ruoms, Lagentière of Ballazuc. Authentiek Frans vind ik het hier. Tenminste, wanneer je de vele Hollanders op die drukke plekken negeert dan, maar dat lukt ons prima.
Bij veel komt dat ‘authentieke Franse’ om de hoek kijken waar we vaak om moeten lachen. Van de wijnvelden en de oude mannetjes die een potje petanque spelen tot het bumperkleven op smalle kronkelweggetjes en het in het Frans blijven ratelen. Ik vind dat wel wat hebben en kan het redelijk volgen, maar soms is het wel irritant, zeker op plekken waar veel toeristen komen. Een film in een museum opzetten zonder ondertiteling of in grotten de gids iets horen zeggen als ‘Pour votre sécurité blablabla’…. Daar moeten we oppassen denken we dan maar, waarom geen idee. Een lekker chauvinistisch volkje, dat op dit soort plekken niet mee lijkt te gaan in de globalisering van de wereld. Je kunt ervan houden of je eraan irriteren, maar zij trekken zich er toch niks van aan.
Kijkje in Aalsmeerse leven
Hoe anders zijn wij Nederlanders. Zelfs in ons eigen land schakelen we vaak moeiteloos over naar Engels of Duits. Al irriteert het hier en daar soms wel een beetje. De Westeinder gaan we echt geen ‘Amsterdam Lake’ noemen. Onlangs hadden we een Engels meisje van 19 jaar te logeren uit Londen. Uiteraard hebben we geprobeerd om voor haar alle gesprekken in het Engels te voeren, al was er wel die valkuil van onderling even snel iets in het Nederlands te zeggen. En hoe mooi was het dat op alle plekken waar zij mee naar toe genomen werd rekening met haar werd gehouden.
We hebben haar echt een kijkje in het Aalsmeerse en Kudelstaartse leven gegeven. Varen over de Poel, de watertoren beklimmen, zwemmen vanaf het Surfeiland, bezoekje aan het Flower Art Museum en de Historische Tuin tijdens het Flower Festival, voetbal kijken tijdens het Sixten toernooi bij RKDES, een drankje doen bij Café Op de Hoek en shoppen in Aalsmeer Centrum. En ze viel met haar neus in de boter, want ze mocht ook nog eens genieten van alle gezelligheid tijdens de Bandjesavond. Alleen daar was er wel een taalbarrière, omdat de meeste liedjes in het Nederlands waren. Ze genoot er niet minder door. Maar des te blijer was ze wanneer er een Engels nummer voorbijkwam, zodat ook zij gezellig mee kon zingen.
Het werd een echt ‘door de ogen van…’ avontuur voor dit beleefde Engelse meisje en voor ons. En heel vaak in haar eigen taal. Veel gehoorde woorden waren ‘lovely, cute, wonderfull en nice’ met af en toe een uitschieter naar ‘great’. Niet dat ze niet genoot, maar ze was nu eenmaal ‘typical English’. Ingetogen woorden die ik perfect vind passen bij onze mooie dorpen, maar ook bij ons verblijf in de Ardèche. Al gelden hier ook nog de woorden ‘détandu en manifique’. Bonnes vacance.

Ilse Zethof is communicatieadviseur, tekstschrijfster en één van de oprichters van Aalsmeer Vandaag. Vanuit Brabant door de liefde in Kudelstaart beland en ingeburgerd. Eigen bureau. Sociaal en open type met zwak voor kinderen en gehandicapten. Doet veel vrijwilligerswerk.













/Muller.jpg)




/LJ-de-Vries.png)





2 reacties
Mooi verhaal Ilse. Herkenbaar, wij gaan snel over in het Engels. Als taalbuddy is dat best lastig. De Ardèche, spannend avontuur. Een mooi departement waar Jean Ferrat een prachtig chanson over heeft geschreven het bekende La Montagne, in Nederland beter bekend als Het Dorp. Het hotel La Montagne is vlakbij waar jij zit evenals het graf van Jean Ferrat. Inderdaad veel Nederlanders, ga maar eens naar Vallons-Pont d’Arc. Geniet van je vakantie en de rust. Welverdiend.
Fijne column weer Ilse. Wat en spannend avontuur van je zus en zwager daar in de Ardèche.
Ook mooi om ons dorp door de ogen van je Engelse gast te zien