Rouw is meer dan afscheid nemen van een mens

Door: Arjen Vos. De Aalsmeerse hondengedragsspecialist Maaike Blankenzee, eigenaresse van hondenschool Hondenles.nl, zet zich deze maand op een bijzondere manier in voor de Kas voor Rouwen en Vieren. Ze wil daarbij aandacht vragen voor een vorm van verdriet die vaak onderbelicht blijft: het rouwen om een overleden huisdier.

Voor Maaike is rouw een herkenbaar thema. Door een recente scheiding stond haar leven op zijn kop. “Scheiden is een rouwproces. Je rouwt om het verlies van jouw toekomstbeeld, om het verlies van vertrouwen, van liefde, van gemeenschappelijke doelen, soms om het verlies van een huis, de dagelijkse aanwezigheid van jouw kinderen, van gemeenschappelijke vrienden enz. Je moet het leven opnieuw vormgeven.”

Altijd een beestenboel
Zelf kan ze helaas geen eigen hond hebben, maar daarom is ze des te blijer dat Storre, de Golden Retriever van haar vader, vaak langskomt. “Met honden, katten, konijnen en fretten om me heen ben ik opgegroeid. Bij ons thuis was het altijd een gezellige beestenboel. Een huisdier geeft je ongelooflijk veel troost als je je verdrietig voelt.”

Troostend effect
Maaike heeft een groot hart voor dieren en werkt bij een bedrijf dat aquaria plaatst en onderhoudt in ziekenhuizen, zorgcentra, kantoren en bij mensen thuis die zelf geen onderhoud kunnen doen. “Voor alleenstaande ouderen is een aquarium vaak een prachtig middel tegen eenzaamheid. Het kijken ernaar werkt kalmerend; je ziet mensen ontspannen.”

Dat troostende effect ziet ze bij veel huisdieren terug. “Dieren voelen het aan wanneer je verdrietig bent, maar honden in het bijzonder hebben die gave. Ze worden niet voor niets ingezet als hulphond bijvoorbeeld bij mensen met PTSS. Met een hond moet je meerdere keren per dag naar buiten, waar je andere mensen tegenkomt. Een hond is er altijd voor je, dag en nacht.”

‘Een dier is voor veel mensen een gezinslid’
Sinds 1999 werkte Maaike in verschillende dierenspeciaalzaken. Ze merkte dat klanten haar steeds vaker vragen stelden over hondengedrag. Om deze vragen goed te kunnen beantwoorden, volgde ze in 2019 de opleiding tot Kynologisch Instructeur aan de Martin Gaus Academie.

“Als je in de dierenbranche werkt, zie je hoe diep de band tussen mens en dier soms gaat. Een dier is voor veel mensen een gezinslid. Vaste klanten kwamen soms speciaal langs om te vertellen dat hun geliefde dier was overleden. Dat raakt je.”

Gedenkplek in de kas
Toen Maaike ontdekte dat de Kas voor Rouwen en Vieren opnieuw naar Aalsmeer kwam, besloot ze iets te doen. “Afgelopen periode zijn er drie honden die ik goed ken overleden. De eigenaren deelden hun verhaal en verdriet met mij. Daarom wilde ik dit jaar graag een gedenkplekje maken voor overleden huisdieren.”

Ze vond gehoor bij het organiserende team van Aalsmeer over Hoop, dat het een sympathiek idee vond. Het gedenkplekje bestaat straks uit een schilderij van een droevig kijkende hond en een bord in kerstsfeer waarop mensen de naam van hun overleden dier kunnen bevestigen. Dorpsdichter Marcel Harting schreef speciaal voor de gelegenheid een gedicht, dat ook een plek in de kas krijgt.

Waardevolle verbinding
Maaike draait op eerste kerstdag zelf een shift in de kas. Ze hoopt daarmee bij te dragen aan de naamsbekendheid van het initiatief. “Het gaat me niet alleen om dieren,” benadrukt ze. “Ik vind vooral de verbinding die de kas tussen mensen brengt zeer waardevol. Iedereen rouwt op zijn eigen manier, en het is bijzonder dat er een plek is waar dat gezien en gedeeld mag worden.”

(Foto’s: Arjen Vos)