Volgens het onderzoek ‘God in Nederland’ dat elke tien jaar wordt uitgevoerd, verdwijnt het geloof in God met rasse schreden uit onze samenleving. In 2016 toonde het onderzoek aan dat 82 procent van de bevolking nooit of bijna nooit meer in een kerk komt en dat slechts 14 procent nog gelooft in een persoonlijke God. Hoe zit het met de kerken in Aalsmeer? Zijn die nog wel levensvatbaar of lopen die ook hard terug in ledenaantal?De komende weken gaan we op zoek naar het geloof in Aalsmeer. We bezoeken de samenkomsten van de plaatselijke kerken en hopen meer te weten te komen over de manier van kerk zijn en hoe mensen hun geloof beleven. We trapten vorige week af met Pasen in de Oosterkerk en vanaf vandaag zult u elke zondag op deze plek een impressie kunnen lezen van onze niet kerkelijke verslaggevers Leni Paul en Jan Daalman. Fotograaf Jaap Maars verzorgt de foto’s.
Vreemde eend in de bijt
De ontvangst bij de deur van de Oosterkerk is allerhartelijkst op deze regenachtige Paasdag. Nella de Jonge en Margreet van de Kolk maken deel uit van de ontvangstcommissie en heten alle bezoekers persoonlijk welkom. Ja, ik ben een vreemde eend in de bijt, maar zo voelt het die ochtend niet. Dat ook de kerkklokken op dat moment vrolijk beieren beklemtoont dat ik deze zondag op weg ben naar een kerk, een voor mij onbekende omgeving.
Veel voor de jeugdInmiddels stromen de kerkgangers binnen. De kerkzaal is bij aanvang van de dienst voor driekwart gevuld. Volgens Vollmuller zijn er diverse kerkgangers deze paasdagen op uit getrokken naar elders. Veel bezoekers zijn op hun ‘paasbest’, anderen zijn in hun dagelijkse kleding. Jong en oud, want, aldus Vollmuller, ook voor de jeugd doen we in onze zeshonderd leden tellende gemeente veel. Zo is er bijvoorbeeld diezelfde avond een speciale dienst, met veel muziek, voor de jongeren. Overigens zal deze ochtend de jeugd zich niet onbetuigd laten, maar daarover later.
Invaller op de kanselDominee Haeck, oorspronkelijk afkomstig uit het Zeeuwse Bruinisse, heeft een heldere stem en als hij plaats neemt achter één van de op het podium geplaatste preekstoelen naast het eenvoudige kruis, is de kerkzaal op deze paasochtend onmiddellijk muisstil.
Zware woordenVoor mij komen er die ochtend veel zware woorden voorbij: dood, graf en duivel passeren, Christus die neerdaalde in het doodsgebied en Jezus die de vijand in het nauw drijft. Aan eigentijdse perikelen gaat de dominee deze ochtend niet voorbij en ook de ontkerkelijking krijgt aandacht.
Vollmuller had het al gezegd: ook de kinderen krijgen, naast hun eigen kinderdienst, deze paasmorgen aandacht tijdens het zogenaamde kindermoment. Vrolijke kinderstemmen en begeleid door een ensemble laat het jeugdkoor zich horen.
Prachtig orgelspel wordt die ochtend ten gehore gebracht door Joshua Prins van Maasdam uit Zaandam. De virtuoos gebrachte noten doen ons de wat zwaarmoedige klanken uit het repertoire van Johannes de Heer, in mijn jeugd ooit door een onmuzikale oom op het huisorgel moeizaam voortgebracht, op slag vergeten.En dan is er nog de collecte en het in gebed onder andere aandacht vragen voor de zieken en de onfortuinlijken die deze ochtend niet aanwezig konden zijn. Ook aandacht voor zowel het land Israël als voor de Palestijnen waarna er in het achter in de kerk gelegen zaaltje tijd is voor koffie en koek. Iedere bezoeker krijgt een bosje narcissen uitgereikt met daaraan het kaartje ‘De Heer is waarlijk opgestaan’. Stemming: opgewekt en vrolijk en een ons-kent-ons-sfeer waarvan ook uw verslaggeefster heeft mogen proeven.
.jpg)












/Muller.jpg)




/LJ-de-Vries.png)





2 reacties
Dat heb ik echt nog nooit gezegd..
Een leerling die blij was dat zijn onderwijzer na een lang ziekbed weer terug op school was, zei eens:’God is goed, meester is beter’.