Dick Piet over de dementie-app

Dick Piet heeft zijn column deze keer gewijd aan de oudere inwoners van Aalsmeer. Hij blikt terug naar 1984 en vertelt over de drie toenmalige bejaardenhuizen Rustoord, Seringenpark en ’t Kloosterhof en hun bewoners. Zij figureren in een film uit die tijd die, enigszins door hem bewerkt, getoond wordt tijdens het Nostalgisch Filmfestival op dinsdag 8 september in de feesttent op het Praamplein.

Hij ziet duidelijk de verschillen tussen nu en toen. “In 1984 kon je al op je zeventigste een kamer krijgen, nu moet je minstens honderdtien zijn om ervoor in aanmerking te komen.” Hij probeert al tijden zijn 91-jarige dementerende schoonvader in het zorgcentrum geplaatst te krijgen. “Lukt niet, want hij heeft onvoldoende punten.”

Maar volgens hem ‘gloort er licht aan het eind van de tunnel’, want onlangs kwam de gemeente met dé oplossing voor gevallen zoals zijn schoonvader. Hij heeft hier zijn bedenkingen bij en nodigt wethouder Ad Verburg uit zijn schoonvader computerles te geven. 

4 reacties

  1. Bestuurders van instellingen en lokale overheden hadden toen een ‘ingebakken’ wijsheid. Of die kwaliteit nog bestaat, weet ik niet. Er wordt in ieder geval bij de werving niet op geselecteerd.

  2. Trek het je niet aan John, het was slechts een stukje geschiedenis!

  3. De tijd die jij schetst, komt helaas nooit meer terug Clazien.
    Bewoners heten nu cliënten. Zij hoeven niet hun peertjes te schillen maar moeten wel hun eigen boontjes doppen!

  4. Wat deden wij toch alles simpel in 1964 en enkele jaren daarna. We hielden nog voorjaars schoonmaak, de dekens hingen we over het balkon. Sommige bewoners waren zo blij en gaven ons als dank een glaasje fris en een plakje worst. Rollator, welnee, de leuning in de gang. In bad één maal in de week en toch hoorden we: oh. alweer? Aan de koffie vroeg de directrice: “Lust u ook peertjes, ja heerlijk werd er geroepen. Wilt u dan even blijven om ze te schillen? En dat werd heel gezellig. Een activiteiten begeleidster? Welnee, hr. Teeuwen een bewoner trad op als conferencier. Sommige bewoners of het personeel deden een toneelstukje. Dat was toen, nu hoor ik van oud-collega’s dat er een stappenplan is. Dan moet je veel gevoel voor humor hebben. De meeste mensen hebben veel moeite met lopen. Het is niet te vergelijken. Ik heb in een goede tijd bij de bejaarden gewerkt en nu ben ik het zelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *





banner_martinez
adv desiree klein
mjk-advies
LJ-de-Vries
S4H
flower art museum
historische tuin
adv-Toneel
banner_martinez
adv desiree klein
mjk-advies
LJ-de-Vries
S4H
flower art museum
historische tuin
adv-Toneel