Column: Erik van Itterzon

Bollenveld Wilhelminastraat (foto Arjen Vos)

Heeft u hem al gehaald vandaag? De columnist van dienst vast en zeker wel. Hij bouwt zijn verhaal op rond de ‘frisse neus’ en komt via dat veelbesproken lichaamsdeel deze stille zaterdag uit op bloembollenveldjes en Aalsmeerse bruggen. De boekhandelaar met zijn winkel in Hoofddorp kan inmiddels bijna zelf een boek uitgeven van al zijn bijdragen op AalsmeerVandaag. In de zes jaar van ons bestaan kwam hij al tot 36 columns. We wensen u veel leesplezier met nummer 37.

Frisse neus

Omdat de ‘frisse neus’ inmiddels tot het Nederlands Cultureel erfgoed is gaan behoren, zorg ook ik goed voor de neus. Ga er regelmatig op uit, lopend of fietsend en doe mijn best alle regels na te leven. Al ligt bij de frisse neus altijd het gevaar van de druppel aan de neus op de loer. Eigenlijk moet je, zodra de frisse neus bereikt is, recht naar huis. Maar omdat je nooit precies weet hoe lang het duurt voor de frisse neus daar is, moet je daarna soms toch nog weer verder lopen of fietsen dan je dacht en dan kan daar zomaar ineens de druppel zijn. Wat te doen? Sniffen maakt je verdacht, afvegen aan de binnenkant van de elleboog is zeker niet de remedie, ontkennen helpt niet en dus heb ik nu altijd een keukenrol tussen de snelbinders of verstopt in de capuchon van mijn jas.

Maar laatst was er gelukkig geen vuiltje aan de lucht en geen druppel aan de neus en trof ik tot mijn grote geluk tijdens mijn wandeling meerdere vrolijk bloeiende bollenveldjes aan. Niet in tuinen, maar gewoon in de berm. Gewoon in de berm? Dat is helemaal niet gewoon! In Aalsmeer wordt alles wat groeit en bloeit en ons altijd weer boeit geknipt, gesnoeid en gerooid alsof ons leven er van afhangt. Om dijkdoorbraken te voorkomen mag er op het talud niets meer groeien dat hoger dan dertig centimeter wordt. Omdat de bus overal vrij baan moet hebben zijn uit voorzorg heel veel bomen gekapt en struiken gerooid. En het dan wel gewoon vinden dat er op veel plekken van die vrolijke bollenveldjes zijn? Daar moest ik meer van weten en dus raadpleegde ik mijn zegsman  (m/v) die zich, onder normale omstandigheden, schuilhoudt in het gemeentehuis van Amstelveen. We spraken af om een rondje rond de Amstelveense Poel te lopen, een frisse neus te halen en bij te praten. Tijdens dat gesprek werd me duidelijk dat het eigenlijk verbluffend eenvoudig is om leuke dingen te realiseren in Aalsmeer.  Mijn zegsman (m/v) maakt een voorstel en voegt dat bij de raadsstukken. Iedereen ziet dat voorstel tijdens de raadsvergadering voor het eerst, maar kan zich dan niet meer herinneren of het nou wel of niet eerder al is besproken. Mijn zegsman (m/v) formuleert het zo dat de voorstellen die tot nu toe zijn gedaan allemaal zijn aangenomen. Het eerste voorstel was de Aardbeienbrug. Dat ging, dat kunnen we ons allemaal nog wel herinneren, zonder al te veel problemen. Daarna zat ineens de Barendebrug in de raadsstukken en ook daar was iedereen weer positief over. Zo is het dus ook met die bollenveldjes gegaan, leuk toch? Geen eindeloze procedures, geen gesteggel. Gewoon bollen in de grond en genieten maar!

Tijdens mijn rondje Poel begreep ik dat mogelijk nog dit jaar het Bloemencorso én het Kindercorso weer terugkeren op de agenda. En ik mag er eigenlijk niets over zeggen, maar ik vind het zo’n opwindend idee dat in de loop van volgend jaar de brug over de Ringvaart wordt vervangen door een echte Calatrava!

(We mogen ook verzoekjes indienen. Laat ze achter bij ‘reacties’ onder deze column en ik zorg dat ze ter plekke komen.)

Lees vorig bericht

Foto 289: verzin en win

Lees volgend bericht

Aalsmeer/Aalsminder: Frank Spring in ‘t Veld


1 Reactie

  • Oeps, over het Corso zou ik maar stil zijn want ik weet al wie er dan gaat reageren.
    Jammer dat ik geen foto kan plaatsen van mijn “ bollenbermpje” , is praktisch uitgebloeid. 😄

Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *