‘Aalsmeer loopt voorop in vergrijzing’

De langdurige thuiszorg is versnipperd, er ontbreekt regie en niemand voelt zich verantwoordelijk. Het kan zelfs zo uitpakken dat er op termijn met de toenemende vergrijzing in Aalsmeer tekorten aan handen en bedden ontstaat. Informatie over patiënten die volgens de wet niet gedeeld mag worden, verzekeraars die kleine zorgpartijen afwijzen of een maximaal aantal patiënten toestaan en personeelstekort zijn een aantal belangrijke oorzaken. Het leidt tot onvoldoende thuiszorg en een gebrek aan bedden voor een tijdelijke opname. Daarbij kost het soms erg veel tijd om een plekje voor patiënten te vinden. Inwoners dreigen hier de dupe van te worden.

Daarom heeft de gemeente samen met de drie buurgemeenten Amstelveen, Ouder-Amstel en Uithoorn een brief aan de minister gestuurd om ervoor te zorgen dat thuiszorgorganisaties, verpleegkundigen en huisartsen met minder tijd en frustratie hun zorg kunnen leveren. Het gaat om lokale problemen veroorzaakt door een financieringssysteem dat alleen landelijk kan worden opgelost.

Voor AalsmeerVandaag aanleiding om eens rond te vragen wat er nu in de praktijk aan de hand is. Zo waren we eerder al bij Zorgcentrum-directeur Frans Knuit, en bezochten we voor dit artikel het team Poelzijde van Amstelring. Dit team bestaat uit tien verzorgenden en verpleegkundigen. Wij spreken met Nikki van de Meer, Anouk Jansen en met Barbara Jongkind. Ze vinden het jammer dat ze de bewuste brief nu pas zien.

Te weinig personeel
“Aalsmeer loopt voorop in de vergrijzing,” zegt Anouk Jansen van team Poelzijde. “We zijn echt niet bang voor concurrentie want er is toch wel werk genoeg. Wij zijn met ons zessen gestart en we zijn nu met tien, maar toch moeten wij ook weleens nee zeggen op een zorgvraag. Daarom willen we best nog wel uitbreiden want er is gewoon te weinig personeel. Het gaat nu zelfs zo dat allerlei bedrijfjes bijvoorbeeld uit Den Helder hier naar toe komen voor het werk. Dat vinden huisartsen minder plezierig want die hebben het liefst alleen met de drie zorgorganisaties in Aalsmeer te maken.”

Netwerken die wegvallen
Het drietal is er van overtuigd dat dat mantelzorgers het steeds drukker krijgen ook al zijn er in Aalsmeer via Vita al heel wat vrijwilligers actief. Ondanks dat zijn er nu ook al veel eenzame ouderen. Mensen die vaak behoefte hebben aan een gesprek. “Het komt voor dat het netwerk om die mensen heen is weggevallen,” vertelt Nikki van de Meer. “Dan kom je er na een keer of drie bezoek achter dat je vaak de enige bent die deze mensen zien en spreken. Dat komen we steeds vaker tegen. Het gaat om mensen die langer thuis moeten blijven en dan zie je soms badkamers waarvan je denkt: ‘daar is niet over nagedacht’.

Te lang op wachtijst
Dat langer thuisblijven is voor sommige wel mooi, maar voor een hele hoop is het eigenlijk heel zwaar. Dat is een lastig stuk van ons werk. Het kan bijvoorbeeld ook gaan om een demente vrouw die de weg naar huis niet meer weet en in het donker in de kou op een bankje terecht is gekomen. Dan zijn we soms lang bezig om iemand geplaatst te krijgen en is het eigenlijk wachten tot het fout gaat. Mensen staan dan te lang op een wachtlijst. Wat ons betreft moeten al die verzorgingshuizen die je vroeger had gewoon weer open. Die heb je zo vol.”

Meer dan poep
Anouk Jansen en Barbara Jongkind zijn het hier hartgrondig mee eens. Daarnaast of tegelijkertijd vinden ze dat het imago van het beroep een stuk aantrekkelijker zou kunnen. “Mensen denken dat het alleen om poep gaat, maar het is veel meer dan dat. Het is een heel veelzijdig beroep. Het gaat om zaken als medicatie, om wondverzorging, om douchen, om sondevoeding, maar ook om kleine zorgvragen als steunkousen aan doen. Daarbij hebben wij ook een signaleringsfunctie voor als iemand bijvoorbeeld met spoed moet worden opgenomen. Het is ook veel praten met mensen, bijvoorbeeld over de angst  voor 'het laatste stukje' of mensen die thuiskomen om te overlijden. Het mooie is dat wij zowel die zorgfunctie als die specialismen in ons team hebben. Alles komt bij ons binnen. Dat geeft overzicht en we kunnen alles zelf afhandelen. Het voorkomt vreemde gezichten aan het bed. Het is kleinschalig en wij denken dat dat ook de kracht is. Wij zijn een zelfsturend team zonder leidinggevende. Met elkaar regelen we alles. Zowel roosters maken als cliënten aannemen en als het nodig is hebben we een coach.”

Omkijken naar ouderen
De dames zijn op zich wel te spreken over de brief aan de minister, maar op voorhand hebben ze alvast wat praktische tips aan de samenleving. “Als we nu gewoon eens beginnen met omkijken naar de oudere mensen in de buurt en we onszelf afvragen of die mensen misschien hulp nodig hebben, dan zijn we al een stuk verder. En als je dan toch bij iemand komt, kijk dan even of je een afwasje kunt doen. Het gaat vaak om kleine dingen die van groot belang zijn. Een gezamenlijke maaltijd kan al uitkomst bieden. Die sociale controle doet er echt toe. Kijk om je heen!”

Tekst Jan Daalman

Foto: Anouk Jansen, Nikki van de Meer en Barbara Jongkind van Amstelring, foto's Arjen Vos

(advertentie)