Dun laagje beschaving

Een paar maanden geleden kwam ik mijn nieuwe buurvrouw tegen. Ze droeg een kenmerkend Marokkaans gewaad met bijpassend hoofddoekje. In Kudelstaart is dat best een opvallende verschijning, ons mooie dorpje aan de Westeinder plas is vooral een witte gemeenschap. Althans vanuit mijn perspectief bekeken. Ik werk in Utrecht en kom daar met grote regelmaat mensen tegen uit andere culturen. Dat zijn vaak mensen met uit de Marokkaanse en Turkse cultuur. In de grote steden is de multiculturele samenleving veel zichtbaarder dan bij ons in Kudelstaart. In de wijk Overvecht in Utrecht en in Nieuw West in Amsterdam zijn de inwoners met een migratieachtergrond zelfs oververtegenwoordigd. Wat een term trouwens, inwoners met een migratieachtergrond. De politieke correctheid druipt er vanaf.
 
U zult zich afvragen waarom ik dit onderwerp aansnijd. Ik moest onwillekeurig terugdenken aan alle commotie die een tijdje terug is ontstaan omtrent het Zwarte Pieten debat en de heisa rond Sylvana Simons. Op sociale media waren racistische uitingen geplaatst waar de honden geen brood van lusten. Het heeft in de zaak Simons geleid tot een aantal werkstraffen. De daders kwamen overal vandaan, ook uit Kudelstaart, En dat zet me dan aan het denken. Wij hebben hier niet te maken met ‘no go areas’, de laatste schermutselingen tussen rechts extremistische jongeren en Marokkaanse jongeren dateren uit 2003.
 
Bij de laatste verkiezingen ging 12,1 procent van de uitgebrachte stemmen in Aalsmeer naar de PVV. Daarmee stond deze partij na de VVD (34,8 procent) en het CDA (12,4 procent) op de derde plaats. Landelijk gezien doet de PVV het hier relatief slecht, maar toch. Nu kunt u denken dat het partijprogramma van de PVV een nobel karakter heeft en veel goede linkse punten inbrengt, voor mij is het toch vooral de partij die op verzoek van een joelende massa gaat regelen dat er voortaan minder Marokkanen in Nederland zullen zijn. Wilders is voor die uitspraak veroordeeld tot het aanzetten van discriminatie.
 
Misschien mag ik deze zaken niet aan elkaar knopen maar er is intussen een onfrisse wind gaan waaien in Nederland. Dat heeft niet in de laatste plaats te maken met de ontwikkeling van de sociale media. Iedereen heeft een mening en die wordt niet altijd even subtiel verwoord. Vaak blijkt dat de eigenaar van de meningenfabriek zich niet bewust is van wat hij/zij aanricht met die meningendiarree. Dat bleek ook uit de rechtszaak die Simons had aangespannen. Vrijwel iedereen betuigde spijt en was enorm geschrokken van de impact van hun handelen. En dat is waar ik me zorgen over maak. Er ligt een dun laagje zogenaamde beschaving over onze samenleving. De onderbuikgevoelens borrelen vanuit de krochten van het internet op naar de oppervlakte. Die vent in Amerika is daar een mooi voorbeeld van. Zijn gevoelens worden onmiddellijk de wereld in geslingerd. Over voorbeeldfunctie gesproken.
 
De bedreigers van Sylvana kwamen onder andere uit Veendam, Kwintsheul en Maasdam. Plaatsen die nou bepaald niet bekend staan als racistische bolwerken. Toch raar dat uit deze gemeenschappen de haat zo groot is. Ik vermoed dat het te maken heeft met angst voor het onbekende. De multiculturele samenleving schijnt mislukt te zijn. Nederlanders voelen zich niet meer thuis en allochtonen (oeps!) hebben het niet echt naar hun zin. De oplossing? Die is er niet. We zijn allemaal Nederlanders, welke achtergrond je ook hebt. We zullen het met elkaar moeten rooien. Dat heet samenleven.

Paul Bras is werkzaam in de psychosociale sector. Zette enkele jaren geleden radicaal een punt achter zijn carrière in de banken- en autobranche. Filosofisch type. De goedheid zelve. Warhoofd. Miste bruine kroeg in Kudelstaart – reden om (weer) naar 'de grote stad' te verhuizen. Maar… hij kwam weer terug. Monter.

Lees vorig bericht

AquaPalooza valt in het water

Lees volgend bericht

‘Bouw een Bootje’ heeft wind in de zeilen


Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *