‘Witte Anjerperkje’ eert veteranen

Door: Arjen Vos. De eerste gedachte van Dorpsraad voorzitter Jaap Overbeek toen hij plantsoenmedewerkers onlangs zag graven in het gras bij monument de Propeller was: ‘Wat doen ze nou? Daar moet Sursum Corda spelen tijdens de Dodenherdenking…’ Toen hem duidelijk was dat hier het Witte Anjerperkje werd aangelegd, een plek waarmee respect en waardering wordt betoond voor de veteranen, was het goed. “Dan schuift het muziekkorps maar een klein stukje op.”

Gistermiddag werd het perkje officieel onthuld door locoburgemeester Bart Kabout die op een steenworp afstand woont maar toch moeite moest doen om er te komen. Tijdens een misstap op vakantie brak hij een middenvoetsbeentje waardoor hij tijdelijk tot gips en krukken veroordeeld is. “Toen mijn been gisteren in het gips gezet werd dacht ik aan afzeggen maar tegenover de aanwezige veteranen kon ik het niet maken me om zoiets onbenulligs uit het veld te laten slaan. Dus we gaan er maar gewoon voor.” En zo verscheen Kabout in korte broek met ambtsketen bij het monument dat er gekomen is dankzij een motie van CDA-raadslid Paul van Zoelen.

Hoewel zelf niet ervaren met militaire dienst deelde de locoburgemeester herinneringen aan een vriend die bij het Korps Mariniers zat en aan een kennis die vanwege PTSS zelfmoord pleegde. “Militairen kiezen ervoor om hun leven en zichzelf in te zetten voor hun land en voor een democratische rechtstaat. Daar verdienen ze waardering en erkenning voor. Dit perkje is misschien een klein gebaar maar betekent tegelijk heel veel,” aldus Kabout die het perkje onthulde samen met veteraan Kees Kuggeleijn die diende in Nieuw Guinea en op 5 mei 86 wordt.

Verontwaardiging
Vervolgens ging voorzitter Erwin Huisman van Veteranencomité Aalsmeer in op de herkomst van de witte anjer als symbool voor de veteranen. “Dat voert terug naar Prins Bernhard die altijd een witte anjer droeg. De Nederlandse bevolking greep zijn verjaardag op 29 juni 1940 spontaan om hun grote verontwaardiging te uiten tegen de bezetter. Veel Hagenaars droegen die dag witte anjers met oranje strikjes. In 2005 op een van de eerste veteranendagen werd de anjer voor het eerst demonstratief gedragen door het Libanon detachement. Dat was het moment dat het veteraneninstituut heeft gezegd dat de anjer nu voor ons allemaal is als teken van waardering van de Nederlandse burgers.”

Omdat een anjer geen vaste plant is, heeft de gemeente budget gereserveerd om jaarlijks nieuwe anjers in het perkje te planten. Met een bordje wordt (ook in het Engels) uitgelegd wat de betekenis is van het perkje.

Foto’s Arjen Vos 

Lees vorig bericht

De multikunst van wereldburger Jolante Izabela

Lees volgend bericht

Herdenken en vieren: het programma


Plaats reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *