Door: Arjen Vos. “Je moet het dak repareren als het droog is.” De wijze woorden van molenaar Jan Hofstra bracht hijzelf in praktijk door op een windstille dag in de wieken van ‘zijn’ Stommeermolen te klauteren en de nieuwe zeilen recht te hangen.
Stel je de molenaar een vraag over de molen dan raakt hij er niet over uitgepraat en vliegen de technische termen je om de oren. Wat hij daar deed zo hoog in die wieken? Er moest een kikkerlijn bevestigd worden want het zeil had wat overlengte. En dus maakte Jan bovenin extra lussen zodat alle vier de zeilen weer even recht hangen.
‘Geen gezicht’
De vorige zeilen waren na tien jaar gebruik zo geteisterd door ‘zeilslag’ dat vervanging hard nodig was. “Ik kreeg er van voorbijgangers al eens commentaar op. Zo van: ‘dat is toch geen gezicht die zeilen met die gaten erin’. Maar je hebt ook niet zomaar nieuwe. Ik heb er een jaar op moeten wachten,” aldus de molenaar die zich langs de heklatten van larixhout naar grote hoogte begaf.
Bij het klimmen en afdalen moet Jan niet alleen zijn voeten goed neerzetten maar er ook voor waken dat hij splinters in zijn handen krijgt want larix staat niet bekend om zijn gladde structuur. Met de vervanging heeft de Stommeermolen zeker tien jaar weer de wind in de zeilen.
(Foto’s: Arjen Vos)













/Muller.jpg)




/LJ-de-Vries.png)




