Van twee lezers ontvingen we ingezonden brieven over de Pramenrace. Martin Spaargaren zag de Pramenrace voor het eerst en verwondert zich bij de start aan de Pontweg over wat hij zoal ziet en hoort, Pieter Groenveld plaatst een kritische noot bij het geluid dat het evenement voortbrengt.
‘Pramenrave’
Door: Martin Spaargaren. Sinds 1983 heb ik niet meer in een gebied gewoond waar de NMB werd bezorgd. Ik denk ook niet dat drie pramen met een pruttelende koffiemolen erachter enige nieuwswaarde zouden hebben gehad in Rotterdam.
Maar nu woon ik al weer een jaar of twintig hier in de buurt, maar was ik nog nooit bij de pramenrace wezen kijken. Dat had vrijwel altijd met werk te maken, vaak waren we juist in die weken op vakantie – maar nu, bij aflevering 40 kwam alles toch nog goed en ging ik even kijken. Dat moest ook wel, want tegenwoordig behoort de pramenrace tot het Cultureel Erfgoed.
Om een uur of twaalf was ik op de Pontweg en verzoop daar in allerlei bizar verkleed volk. Ze leken met een bepaalde praam in verbinding te staan, want op de praam zaten identiek geklede lieden. Vanaf iedere praam dreunde een soort muziek; als drie pramen naast elkaar aan de kade lagen, hoorde je drie dreunen door elkaar en dat vanaf de Oosteinderweg tot aan de plek waar de pont weg is, en weer terug. Je vraagt je af, wat de dames en heren van de pramenrace-organisatie de mensen van het Cultureel Erfgoed hebben verteld. Maar goed – overal zag ik mensen vrolijk bewegen op het gedreun, dus het kan best aan mij liggen.
Wat me verder verbaasde was dat alle pramen stil lagen. Sommige staken fier boven de baren uit, anderen aarzelden tussen naar de barrebiesjes gaan of toch maar blijven drijven. Hoe dan ook: ze lagen stil. Was het ‘race’ gedeelte in de loop der jaren ondergesneeuwd geraakt? Daar waar de pont weg is, zei een mede-kijker me dat het waarschijnlijk een kwestie van geduld van mijn kant was. Ja, dat was vast wel waar.
Ik liep terug naar mijn fiets en bedacht me dat ik eigenlijk in een pramen-rave was terechtgekomen. Én ik bedacht me wat het overtuigende argument moet zijn geweest, waarmee de pramen-rave-commissie de leden van het CE hebben overgehaald, anders gezegd wat het culturele aan de hele zaak was: er werd veel Hertog Jan gedronken en maar weinig Heineken.
‘Nederland op z’n Nederlandst’
Door: Pieter Groenveld. Afgelopen zaterdag waren we in de omgeving van Aalsmeer gewild en/of ongewild getuigen van wederom een –niet aan buitenlanders uit te leggen lokale traditie – Pramenrace. Dit jaarlijkse evenement waar zo’n kleine 200 van deze bootjes, rijkelijk uitgedost in een voor dit jaar gekozen thema aan deelnamen. Naast soms prachtige uitgedoste schuitjes gaat dit per boot blijkbaar ook om wie het hardste en meeste gemene geluid kan produceren. De keuze hier bestaat (te) vaak uit ernstig bonkende Nederlandstalige muzikale bloedarmoede. Toen ik zaterdagavond over de Aalsmeerderbrug fietste lagen er vier van deze drijvende herriebakjes nog onder de brug om het hardst te beuken. Deze en waarschijnlijk nog vele opvarenden van ander drijvende kunstwerken liggen waarschijnlijk nu bij gehoorapparatenboer Schoonenberg op de Intensive Care.
Over de lengte vanaf de Bovenlanden tot voorbij De Blauwe Beugel, toch gauw zo’n tien kilometer werd die dag alles in dit natuurgebied waar veren aanzitten honderden of meer, meters weggeblazen door het onbesuisde kabaal.
Een wat schril contrast met de brug in het Drentse Norgerbrug waar één boerenzwaluw de brug een jaar dicht houdt omdat zij mogelijk deze periode voor een tweede maal gezinsuitbreiding wenst. Ze zullen er daar toch wel begrip hebben voor dit betreffende gevederde vriendinnetje? Dus de honderden mensen, of meer die dagelijks tientallen kilometers om moeten rijden doen dit graag, toch?
Ik hoop dat de Pramenrace nog vele edities mag krijgen, maar dit moet echt anders, folks.
/LJ-de-Vries.png "LJ-de-Vries")
15 reacties
het probleem van de ‘herrie” is een algemeen probleem. Voor mij is harde muziek geen muziek meer maar inderdaad herrie, een concert is dan vaak een teleurstelling, het is niet leuk meer, je kunt niet meer genieten. En dat puur alleen vanwege het geluidsniveau. Alsof je verdoofd moet worden en niet meer mag praten. Ik snap er niets van. Kan je niet genieten wanneer het wat minder hard is? Alle muziek is prima, als je jouw oren maar niet hoeft te beschermen. Het mag best een tandje minder, misschien kom ik dan volgend jaar weer kijken en dan kan de hond ook nog mee.
Even een reactie op mijn artikel in deze. Het is bekend dat begrijpend lezen niet iedereen zomaar meer lukt. Ook hierboven concludeer ik dit enigszins.
Mijn punten zijn (1) dat ik de “muziek” tijdens het evenement onverantwoord lelijk hard vind. Zelf heb daar geen last van daar ik wat uit de buurt blijf. Wel betreur ik de gevolgen voor hen die dit zo’n hele dag van dichtbij mee (moeten/willen) maken. Dit geldt overigens ook voor bezoekers van de Feestweek tent tijdens de bandoptredens.
Nogmaals, iedereen moet doen wat hij of zij redelijk en verantwoord acht, maar als je gehoorbescherming nodig hebt – als deze al afdoende werkt – tijden zo’n buitenevenement kun je je gerust afvragen of je wel goed bezig bent. Als ik me b.v. geroepen voel om maagtabletten te nemen voor ik naar een restaurant ga is de kans groot dat ik thuis blijf.
Punt 2 is het geluidsgeweld wat m.n. op die dag door vogels en wildlife wordt ervaren op de Hooglanden en m.n. op en rond de Kleine Poel lijkt me zorgelijk. Het schrille contrast hier met die ene zwaluw in Drenthe wordt niet opgepakt. In veel dergelijk natuurgebieden mag je alleen met fluisterbootjes varen of moet je er om die reden wegblijven.
Ik hoop nogmaals dat de Pramenrace in de toekomst nog vaak maar wat milieuvriendelijker wordt gevierd.
PS—Er is afgelopen weekend geëxperimenteerd met lagere geluidsvolumes in, jawel herriebunker De Melkweg in Amsterdam. De bands en publiek ervoeren dit al een verademing.
Meneer Groenveld, de Pramenrace is één dag per jaar. Eén dag waarop een lokale traditie wordt gevierd en mensen plezier hebben. Dat er dan wat meer geluid wordt geproduceerd, lijkt mij geen probleem.
In een omgeving als Aalsmeer, waar dagelijks zo’n 1.300 vliegbewegingen plaatsvinden en dus ook regelmatig vliegtuiggeluid te horen is, vind ik het nogal bijzonder om juist over die ene dag per jaar zo uitgebreid te klagen over geluidsoverlast.
Een beetje minder azijn en wat meer waardering voor de Pramenrace
Wij wonen aan de Aalsmeerderbrug en kijken ieder jaar weer uit naar de Pramenrace. Inmiddels doen er meer dan 160 pramen mee en wat ons betreft mogen dat er ieder jaar alleen maar meer worden.
Na het lezen van de ingezonden brieven van Martin Spaargaren en Pieter Groenveld bekruipt ons toch een beetje het gevoel: je zult er maar naast wonen… Wat een zure toon voor een evenement waar zoveel mensen maanden naar uitkijken en waar duizenden mensen zichtbaar plezier aan beleven.
Ja, de Pramenrace maakt geluid. Dat is inderdaad niet zo moeilijk te ontdekken. Het zijn tenslotte boten met muziek, feestende mensen en enthousiaste deelnemers. Wie naar de Pramenrace gaat en vervolgens verbaasd is dat er muziek en lawaai te horen zijn, is misschien naar het verkeerde evenement gekomen.
Wij ervaren iets heel anders. Wij zien prachtig versierde pramen, creatieve thema’s, mensen die samen maandenlang iets moois maken en vervolgens met vrienden, familie en buurtgenoten een geweldige dag beleven. Langs het water ontstaat een sfeer die je maar weinig evenementen ziet. Iedereen doet mee: op de boten én langs de kant.
En ja, daar hoort herrie bij. Net zoals bij een voetbalwedstrijd gejuich hoort, bij een kermis muziek hoort en bij een feest nu eenmaal wat meer geluid hoort dan bij een wandeling door een natuurgebied.
De vergelijking met gehoorapparaten, “drijvende herriebakjes” en een boerenzwaluw die ergens een brug bezet houdt, vinden wij dan ook vooral nogal gezocht. Het lijkt erop dat het vooral belangrijk is om te vertellen hoeveel last men ervan heeft, in plaats van ook eens te kijken naar wat zo’n evenement voor een dorp en zijn inwoners betekent.
Natuurlijk mag je geluidsoverlast vervelend vinden. Daar hoeft niemand moeite mee te hebben. Maar misschien mogen we ook eens stoppen met doen alsof een evenement pas geslaagd is wanneer het voor helemaal niemand hoorbaar of hinderlijk is.
Wij wonen hier, beleven de Pramenrace ieder jaar van dichtbij en zeggen daarom vol overtuiging: laat die pramen maar komen!
Meer dan 160 waren het er dit jaar. Wij hopen dat het er volgend jaar nog meer zijn. Meer gezelligheid, meer versieringen, meer mensen langs de kant, meer muziek en wat ons betreft vooral meer plezier.
Want eerlijk gezegd vinden wij de Pramenrace een stuk leuker dan er ieder jaar vanuit de zijlijn over te klagen.
Op naar de volgende editie! En voor de liefhebbers van absolute stilte: gelukkig duurt de Pramenrace maar één dag. 😉
Mooi dat de heer Spaargaren zijn onwetendheid zo graag met ons wil delen: eerst wordt zijn column op de website van Radio Aalsmeer geplaatst en nu wil hij het hier ook nog eens ten toon spreiden.
Meneer Spaargaren, de Pontweg is slechts de start. Daarna zijn de meeste boten nog 3 tot 4 uur varende opdrachten aan het uitvoeren, namelijk ‘de race’.
Wat er ook gebeurd/wordt gedaan in ons zalige dorp:
Er zijn 2 soorten mensen, de zuigtabletten en de bruistabletten.
De eerste groep vindt overal en altijd wat van, de 2e groep maakt een gezellig feestje van zijn leven.
Ik ben dol op bruistabletten. 🙂
Wat kunnen mensen toch azijn zeiken zeg.
De carnaval in Brabant vind iedereen wel geweldig en is ook veel muziek
Wees is blij me de evenementen die georganiseerd worden en nog steeds zijn
De hele wereld veranderd kijk maar is goed om je heen 😉 ga voortaan maar weer werken en de mensen aan de dijk boek een weekendje naar de Veluwe.
Gelukkig zijn een hoop mensen t niet met deze 2 eens.
Dat er nu veel muziek is brengt weer een hele andere sfeer 1 dag in het jaar mensen! Ga je druk maken om andere dingen in je leven en laat de pramenrace LEVEN 💥🤩
Van omwonende bij de Aalsmeerderbrug heb ik gehoord dat zij niet blij zijn met dit jaarlijks terugkerend “concert”.
Heb zo’n dertien keer meegevaren, was toen in hoofdzaak een wedstrijd wie de snelste was.
De “Pramenrace” is nu meer een carnaval optocht geworden en ik verbaas mij er telkens weer over dat er zoveel tijd is gestoken in de opbouw en uitdossing.
En als ik over de Pontweg loop bij de start voel ik weer de spanning van ruim twintig jaar geleden.
Ik heb weer twee uur lang genoten op de Pontweg bij de aankomst vooraf en de start van de Pramenrace, meer tijd had ik helaas niet. Al die bekenden, herkenbaar of onherkenbaar, de verrassende creaties rond het thema ieder jaar weer, de saamhorigheid van drie generaties, de penta’s. En ja, ik begin meteen met het indoen van mijn oordoppen, die ná de start pas weer uit gaan. En ik hoop dat het afval, wat na opruimen nog achterblijft, biologisch afbreekbaar zal zijn.
Daarna naar Vinkeveen gegaan waar de Veensteker voor het eerst na 50 jaar weer draaide.
’s Avonds de tweejaarlijkse, ook de 40-ste, Gondelvaart op de Giessen gezien met bouwwerken van zo’n 10 m hoog, varend van brug naar brug en weer terug. Het muziekniveau kwam me bekend voor… Een topdag gehad!
Wat is dat toch? Een heel grote groep kijkt een heel jaar uit naar de feestweek en pramenrace. Ze hebben de grootste lol. Mee doen is denk ik leuker dan toeschouwer zijn. Maar het gaat om de lol, het samen zijn, stoom afblazen. En het gaat niet om Spaargaren, Groenveld of mijzelf. Maar om de deelnemers.
Als ik het stukje van de heer Spaargaren zo lees heeft hij alleen alle boten aan de Pontweg zien liggen voor de start en heeft hij geen idee dat de “race” dan nog moet beginnen.
Prachtig, genoten maar betreft muziek zijn er maar 2 genres te horen op 158 scheepjes, rave(?) op de deur gebonk zoals klinkt en Hollandse smartlappen. Een rock Golden earing of earth & fire, rolling stones of pink Floyd is mogelijk niet toegestaan of niemand durft. Wat natuurlijk zeker wel hilarisch is, zijn de uitdossingen. Hoog gehalte verklede mannen dus kunnen we met trots zeggen, ‘Pride Aalsmeer’ ….misschien? 🙂
Beste Martin en Rob, ik ben een echte Aalsmeerder en vind dit evenement 1x per jaar fantastisch…. Ik ben zelf bij carnaval in Rotterdam geweest en op bezoek bij vrienden in Enschede toen daar een open lucht evenement bezig was…. Rotterdam hetzelfde veel herrie door mekaar maar toch genoten… Enschede heel veel herrie en dat over 3 dagen…. Het is wat het is maar probeer ervan te genieten ipv te zeiken over een “oude” traditie in Aalsmeer.
Wellicht leuk voor dhr Spaargaren om een keer meegenomen te worden in het geheel van palaver, maandagavond sportavond, praamontbijt, de race zelf (incl alle opdrachten onderweg) en de prijsuitreiking want het leest alsof hij alleen de start heeft gezien zonder context mee te krijgen. Zonde! Nu heeft hij alles gemist…Hopelijk kan hij volgend jaar bij een team aanhaken!
Naar mijn idee hebben vele een fantastische dag, en zijn natuurlijk altijd mensen die zich ergens aan storen.
Gelukkig is dit feest 1 keer per jaar en zijn de mensen vrij om dit Te aanschouwen. Wens je dit niet, kan je nog altijd naar het drentse norgerbrug, om daar de boerenzwaluw te spotten., .