Door: Jan Dreschler. Arunbal Balasubramaniam is nu vijftien jaar in Nederland. Hij is van Indiase geboorte en werkte als ICT’er in India voor een bedrijf dat ook connecties had met Nederland. Vijftien jaar geleden werd hij uitgenodigd om hier te komen werken. Aanvankelijk dachten hij en zijn vrouw Priya dat het voor een paar jaar zou zijn. Uiteindelijk werden het er vijftien en is het hun intentie om te blijven. Na tien jaar naturaliseerde Arunbal tot Nederlander. Vorige week werd ook Priya genaturaliseerd.
Arunbal vertelt: “Natuurlijk ben ik, toen er sprake was van mijn komst naar Nederland, onderzoek gaan doen en ontdekte ik dat het een niet-Engelssprekend land was. Dat viel in de praktijk overigens uitermate mee, want bij vrijwel iedereen blijk je hier met Engels terecht te kunnen. Verder stonden de Nederlanders bekend als ondernemende mensen die erop uittrokken. Ik las van alles over de VOC en het kolonialisme dat er ook in India geweest is, maar daar toch vooral door de Engelsen. Eenmaal hier bleken de Nederlanders over het algemeen heel vriendelijke mensen te zijn. Ze zijn wel heel direct, maar ik heb geleerd daar waardering voor te hebben. Je weet wat je aan ze hebt.”
Sinterklaasfeest
Toen ik voor het eerst in Nederland aankwam, was dat in november. Het was grijs, maar het viel met de kou nog wel mee. Echter, in de maanden daarna werd het wel steeds kouder en daar moest ik aan wennen. Tegelijkertijd was er ook veel licht. Ik maakte kennis met het Sinterklaasfeest. In het stadshart van Amstelveen, waar we eerst woonden, was het tijdens de kersttijd een en al lichtjes. Daarna hebben we nog gewoond in Westwijk, maar sinds begin van dit jaar wonen we in Aalsmeer. Ik vind het een fijn dorp om te wonen. Het is er rustig en er is veel groen. De Westeinderplassen met de watertoren is prachtig.”
Dus Arunbal en Priya wonen nu met hun twee schoolgaande kinderen in Aalsmeer en hebben inmiddels allemaal de Nederlandse nationaliteit.
‘Learning by doing’
De kinderen hebben het goed. Er is een groot verschil met Arunbal’s eigen opvoeding. De mentaliteit is hier anders. Hij vindt de scholing beter. Er wordt meer gedaan aan de eigen verantwoordelijkheid van kinderen en aan persoonlijkheidsontwikkeling. En zij leren ook om meer onafhankelijk te zijn, eigenlijk van kleins af aan. “Je wordt gestimuleerd om zelf na te denken: learning by doing. En de school is tamelijk relaxed, zodat je kinderen ook plezier bijbrengt in het leren en zelfvertrouwen. Kortom, het onderwijssysteem vind ik een van de beste dingen in Nederland.”
Hij zegt: “Ik moet zelf ook leren om hen ruimte te geven om zichzelf te ontwikkelen. Dat heb ik van Nederlanders en Nederlandse vrienden geleerd.”
“In mijn jeugd was dat toch heel anders. We woonden in de zuidelijke punt van India, het gebied Tamil Nadu, in de buurt van de grote stad Chennai. Het is het gebied van de Tamilbevolking, net als in het noordelijk deel van Sri Lanka. Het was de tijd dat er nog geen telefoon of internet was. Hoe anders is dat nu voor onze kinderen.”
‘Wij houden van Nederland’
Het oudste kind ging aanvankelijk naar een internationale school, maar is in groep vijf overgestapt op Nederlands onderwijs, en de tweede heeft alleen maar Nederlandse scholen bezocht.
“Wij houden van Nederland en willen hier blijven. De kinderen zijn, zeker mentaal gezien, meer Nederlands dan Indiaas. Maar we hebben natuurlijk wel onze roots in India en binnen ons huis vind je daar ook nog wel iets van terug. We spreken met elkaar Tamil, de taal uit onze streek. En ook de spiritualiteit die ik van huis heb meegekregen, is belangrijk voor me.”
Hoeveelheden kaas
Ofschoon de intentie was om een beperkte tijd hier te zijn, is het gezin gebleven. “Ik vond mijn werk leuk. En dat werk bleef doorgaan. Dus ben ik gebleven. Ik werk tegenwoordig bij een Nederlands bedrijf en doe aan softwareontwikkeling op verschillende afdelingen. Met de komst van AI is daar ook veel in veranderd. Het is verbazend hoeveel nieuwe zaken er ontwikkeld worden, waarbij AI ook duidelijk een rol heeft. Als het gaat over de risico’s, zegt hij: “Elke nieuwe techniek heeft zijn risico’s, maar het kan je ook heel veel brengen.”
Als het gaat over de eigenaardigheden van Nederlanders, valt hem op dat er zulke enorme hoeveelheden kaas worden verorberd. “Ik heb me daarover verbaasd.”
En verder is Sinterklaas natuurlijk leuk om te zien. “Vanuit de Engelse geschiedenis van India kennen we natuurlijk Santa Claus. Dit is in veel opzichten hetzelfde, maar toch ook weer heel anders.”
Volop contact met de buurt
Minpunten kan hij eigenlijk niet bedenken, of het moet de koloniale geschiedenis zijn. Met de buurt is er volop contact. “Binnenkort is er een wijkbarbecue, waar we graag aan meedoen. Dat geeft ook een extra gelegenheid om nog weer wat Nederlands te leren.”
Op de vraag wat hij zou zeggen tegen mensen uit India die nieuw in Nederland komen, is het antwoord: “Leer fietsen.”
(Foto’s: Arjen Vos)
/LJ-de-Vries.png "LJ-de-Vries")
